Heel Holland quilt

Afgelopen zaterdag was er een open dag bij Cordi atelier in Groningen en zou er een tentoonstelling zijn van alle ingezonden quilts voor de wedstrijd “Heel Holland quilt”. Dit was naar aanleiding van het 40 jarig bestaan van de winkel van Anni, Cordi atelier. Helemaal nieuwsgierig geworden wat er zoal gemaakt is, zeker nu ik ook een poging had gewaagd en een quiltje had ingestuurd, zijn we naar Groningen gereisd om het allemaal te bekijken. Maar wat een weer ineens dit weekend! Tsonge, veel wind en grote buien natte sneeuw hebben we doorstaan. Gelukkig zonder schade.OLYMPUS DIGITAL CAMERA                                                                              Het prikbord bij de deur van de winkel kondigt de tentoonstelling al aan. Er zijn 83 quiltjes van 40 bij 40 cm ingestuurd. Ze hangen op de eerste verdieping, aan de wanden van de cursusruimte en het is een vol, druk, kleurrijk geheel geworden. Niet alle quiltjes kreeg ik op de foto vanwege de beperkte ruimte, maar de meeste zijn toch wel te zien.OLYMPUS DIGITAL CAMERAOLYMPUS DIGITAL CAMERAOLYMPUS DIGITAL CAMERAOLYMPUS DIGITAL CAMERA                                                                En ja hoor, daar bovenaan, tweede van rechts hangt mijn quiltje. Een mooi plekje. Ik verbaas me over zoveel verschillende verwerkingen van de stofjes die we mee gekregen hadden en in het quiltje verwerkt moesten worden. Wel een heel aantal quiltjes met taarten, sterren en met vlaggetjes vanwege de feestelijke aanleiding. Zelf had ik de skyline van Groningen gemaakt met de winkel daarin geborduurd en vliegtuigjes in de lucht.OLYMPUS DIGITAL CAMERAOLYMPUS DIGITAL CAMERA                        De ijsjes waarop we getrakteerd werden tijdens de open dag in de zomer, de dag dat we het stofpakketje konden halen om mee te doen met de wedstrijd, is bij mij aan de achterkant gekomen. In de banners aan de vliegtuigjes heb ik de gekregen stof verwerkt en Cordi 40 jaar geborduurd. De geborduurde dingen zijn op de foto helaas niet erg goed te zien. Als er vroeger feest was, zoals Koninginnedag of Groningens ontzet, dan waren er meestal zulke vliegtuigjes in de lucht te vinden en deden we ons best om te lezen wat er op de wapperende banners stond. Lezen hadden we toen net geleerd en als kind ging ik naar de toen lagere, nu basis, school in de Oranjewijk, de Nassauschool.OLYMPUS DIGITAL CAMERAOLYMPUS DIGITAL CAMERA    En dan de winnende quiltjes! Hierboven de foto’s van de drie winnaars van de beginnersklasse, zonder mij natuurlijk maar dat geeft niet, en de drie van de gevorderden. De andere foto geeft twee winnaars weer voor de originaliteitsprijs. De meest rechtse geeft een patroon weer dat doet denken aan de plastic tasjes waarin we de spulletjes, die we kochten, meekregen. Het is jammer dat er geen namen bij stonden. Die kan ik er nu niet bij zetten, maar ze staan mogelijk wel op de site van Cordi atelier.

In de werkruimte van de winkel was ook de mogelijkheid kennis te maken met cursusinhoud en de mensen die de cursus gaan geven het komend jaar. Het was een drukte van belang.  Wel gezellig en informatief, maar het is ook wel weer mooi om op te stappen en nog even door Groningen te slenteren en te kijken nu we er toch zijn. Dus nog een klosje garen en wat lapjes gescoord en verder op pad door de binnenstad en ’s avonds naar vrienden om gezellig bij te praten en te logeren tot we zondag weer op huis aangingen door het winterse landschap.

uithalen en opnieuw beginnen

De kerstboompjes kunnen toch niet weer in de schoenendoos? Dus maar begonnen met het uithalen. Eerst dacht ik een paar rijen te doen, de ergste en met name waar het helemaal scheef ging bij het in elkaar zetten van de top, maar er kwam vaart in het lostornen en het werkje tussendoor is ineens zomaar geklaard. Een hele stapel vormde zich: boompjes, sashings en omlijsting van de boompjes van hartjesstof. Tjonge jonge, ik kan weer een start maken. Ik heb wat nieuwe stof gevonden passend bij de gebruikte stof, maar of het genoeg is? Voor de zekerheid heb ik alles maar gestreken en bij elkaar gelegd.OLYMPUS DIGITAL CAMERAOLYMPUS DIGITAL CAMERA                                                                Zo, aan de gang maar met vooruit naaien. Eerst alle middennaden gedaan, de blokjes geperst en op maat gesneden en vervolgens de hartjesstof er omheen als een lijstje. Het gaat. Wel lastig, al die draadjes en erg veel stof is er niet. Weer strijken en op maat maken. Dat deel van het proces is al weer klaar en nu verder met de sashings. De tussenblokjes, die ik eerst gebruikte waren kleine blokjes van Dunroven stof. Dat rafelt zo erg dat het niet meer goed te gebruiken is. Gelukkig heb ik ook een stukje lichte hartjesstof en die moet de groene blokjesstof dan maar vervangen. Fijn, ketting naaien van blokjes en sashings.OLYMPUS DIGITAL CAMERAOLYMPUS DIGITAL CAMERAOLYMPUS DIGITAL CAMERA                                                                                 Dat gaat als een speer en zo lukt het om de top weer in elkaar te zetten. He, he, vrijwel vierkante blokjes en redelijk recht. Perfect wordt het nooit, maar ach, “dit kan ik hebben”, dus verder met het dubbelen. De meeste boompjes zijn afgelopen zondag doorgeregen. Nog de sashings doorquilten en een bies eromheen en een ophangtunnel aan de achterkant. Ik ben best wel even op dreef met de kerstboompjes. Misschien lukt het me om de quilt nu af te maken. De sterren knoopjes voor op de boompjes kan ik niet meer vinden. Mochten ze nog eens onverhoeds opduiken, dan kunnen ze er altijd nog opgezet worden.

Toen dat uithalen zo soepel ging dacht ik ook de “Row by row” van Berlijn maar even aan te pakken. De applicatie van de Brandenburger Tor was toch niet helemaal naar m’n zin gegaan en deze is, zittend op het puntje van m’n stoel want je kunt niet aan het uithalen blijven tenslotte, nu machinaal vastgezet.                                        OLYMPUS DIGITAL CAMERA                                                                Deze kan ik ook dubbelen, maar daar begin ik een andere keer aan. Mooi iets voor volgend jaar om af te maken.                                                                                                In de doos van de kerstbomen ontdekte ik nog een aantal kerstsokjes. Uitgeknipt en wel, alleen nog maar in elkaar naaien….. Toch even proberen nu ik de naaimachine op tafel heb staan….                                                     OLYMPUS DIGITAL CAMERAOLYMPUS DIGITAL CAMERA                                                             Leuk om zo’n klein werkje tussendoor te doen en het direct af te kunnen maken. Nu nog een kerstboom halen. Daar zijn we altijd wat laat mee, maar misschien lukt dat vanmiddag.  Dan begint het voorbereiden voor kerst en het huis versieren. Het handwerken komt op een wat lager pitje te staan tot er weer meer tijd voor is. Nou ja, een borduurwerkje heb ik nog wel bij de hand….

Verder natuurlijk heel fijne kerstdagen gewenst en een goede jaarwisseling met frisse start en veel inspiratie!

zomer en winter….

Als ik zit te computeren en af en toe moet wachten bij het “processing” heb ik meestal wel iets in de buurt liggen waar ik wat mee kan doen om het wachten te bekorten. Zoals het werkje van de laatste regiodag bijvoorbeeld. Dat ligt onaf wat rond te slingeren op m’n werktafel en af en toe worden er wat steekjes gezet, maar nu is het dan toch af.OLYMPUS DIGITAL CAMERA                                                             Het was niet het makkelijkste werkje en ik ben bang dat het m’n enige werkje blijft in traboutis. Als ik zoiets zie bij Carol Cox of op een tentoonstelling vind ik het mooi en kunstig gemaakt, maar het is een gepriegel en geduld werkje! Van een afstandje beschouwd kan het werkstukje van mij er misschien nog mee door, maar dichterbij bekeken valt het niet zo mee…. Afijn, het is een oefening.

Door dit werkje wordt het toch duidelijk dat kerst er aan komt en o, o, o, de kerstboompjes dringen door tot het bewustzijn. Die lagen ook al in een schoenendoos te wachten tot het probleempje van afgesneden toppen opgelost zou worden. Het zou geheel in elkaar gezet dan een aardig quiltje aan de muur in de keuken kunnen zijn in de kersttijd. Maar zo ver is het even niet….                                                          OLYMPUS DIGITAL CAMERAOLYMPUS DIGITAL CAMERA     Op bovenstaande foto, van tijden geleden, is te zien dat ik alle boompjes een plekje heb gegeven en gewoon ben verder gegaan indertijd. Nu ik het weer tevoorschijn heb gehaald ben ik er helemaal niet gelukkig mee. Voortschrijdend inzicht. Ook maar uithalen dus en terwijl ik daar mee bezig ben zie ik dat de blokjes breder zijn dan ze hoog zijn. Ik kom op het idee de middennaad meer in te nemen. De blokjes worden dan vierkant, 12 bij 12 cm, en het grote voordeel is dat de bomen weer punten kunnen krijgen. Wow, dat ik dat toentertijd niet heb beseft! Wat dom nu weer, maar ach, het is beter ten halve gekeerd dan ten hele gedwaald en nu zit ik tijdens het computeren tussendoor steeds achteruit te naaien totdat ik weer vooruit kan. Ooit komt het wel weer voor elkaar. Zo rol ik overigens wel van zomer naar winter, naar zomer enz. door deze verschillende werkjes. Maar de zomerquilt is nu in de wacht gezet. Terwijl ik de rand met de blokken naaide ontdekte ik dat er iets te weinig naturelkleurige stof is. De stof komt van Calicohouse in Antwerpen en dat wordt nog door dochter uit Antwerpen meegenomen. De stof gebruik ik bij de ‘double four patch’ blokken. Het patroon voor de quilt komt uit de Quiltmania en ziet er zo uitOLYMPUS DIGITAL CAMERAOLYMPUS DIGITAL CAMERA  Mijn quilt geeft een totaal ander beeld door een compleet ander kleurgebruik, OLYMPUS DIGITAL CAMERAOLYMPUS DIGITAL CAMERAmaar dat is verrassend en vind ik juist wel leuk. Op de overzichtsfoto komt de kleur toch niet goed tot z’n recht. Moeilijk is dat, om in de winter in huis een overzichtsfoto te maken als de quilt zo groot wordt. Aan de vier ‘stelen’ worden nog ‘blaadjes’ geappliqueerd. Er komt nu een groene rand om met kleine oranje bloemetjes hier en daar en vervolgens de blokjesrand. Daar ben ik mee bezig, maar dat ligt nu even stil. He, hadden ze maar stapeltjes tijd in de aanbieding tijdens de hamsterweek van de grootgrutter!

1 december

Vandaag is het 1 december, de sluitingsdatum voor de quiltwedstrijd “Heel Holland quilt”. De wedstrijd was begin van de zomer uitgeschreven door Cordi-atelier in Groningen vanwege het veertigjarig bestaan van de winkel. Quilters, die eraan mee wilden doen, konden bij Cordi-atelier een pakketje ophalen. Daarin zaten drie lapjes stof die gebruikt dienden te worden in een quiltje van 40 bij 40 cm groot. Verder was het vrij om te maken wat je wilde.  Nu doe ik zoiets eigenlijk nooit. Ik word normaal gesproken al wat zenuwachtig van deadlines, maar in een liefhebberij en bezigheid juist om te ontspannen is het niet prettig om te stressen. Nu was het anders. De winkel van Anni ligt in de Oranjewijk in Groningen, precies in de buurt waar mijn broer woonde. Tijdens de periode van zijn ziekte kwam ik geregeld even naar de winkel en dat gaf moed en beurde op. Al die  mooie stoffen, die kleuren, leuke boeken, projecten om te maken en gezellig contact, daar denk ik gelukkig aan terug. De Oranjewijk is ook de buurt waar ik naar de basisschool ging; ik leerde er, behalve de gebruikelijke schoolvakjes en m’n lievelingsvak tekenen, ook handwerken en naaide indertijd Barbie kleertjes met m’n schoolvriendinnetjes. Het was dus eigenlijk wel een aardige uitdaging om juist hier aan mee te doen met een quiltje. Zou dat gaan lukken?                                                                OLYMPUS DIGITAL CAMERA                                                                                  Vorige week heb ik mijn quiltje ingestuurd. Op de foto de achterkant. Na 14 januari kan ik pas de voorkant laten zien, dan is de open dag in Cordi-atelier en worden de winnaars bekend gemaakt en de quiltjes tentoongesteld. Het blijft nog even een verrassing hoe de voorkant is geworden. Het quiltje is goed aangekomen, zo mailde Anni me. Mooi op tijd, dat is tenminste gelukt. Wat de jury er van vindt? Ik ben benieuwd. Ik heb pardoes een appliquatietechniek gebruikt die ik net in oktober op de cursus heb geleerd. Het ging bijna nog verkeerd, omdat ik vergeten was dat het in spiegelbeeld moest. Dat maakt in dit geval uit! Verder wat paperpiecing, borduren en het quiltje machinaal doorgequilt. Iets wat ik ook niet vaak doe….  “Ze” zeggen dat oefening kunst baart, maar hoeveel oefening heb ik wel niet nodig? Afijn, het is een affo!

Ondertussen ben ik nog steeds met de hand een kerstquiltje, de Twelve days of Christmas, aan het doorquilten. Bijna klaar. En dan de rand er nog om.                               Er zijn wel een paar dingen afgekomen die ik dit jaar ben begonnen. Het borduurwerkje van de kippen en het Roodborstje op de lapjesmand, een patroon gekocht op de ATT vanOLYMPUS DIGITAL CAMERAOLYMPUS DIGITAL CAMERA                  Vlijtig Liesje. Het is een klein schilderijtje geworden. Van een applicatie oefening bij de quiltcursus van oktober dit jaar, twee Dalarna paardjes, heb ik een kussen gemaakt.                                                                                     OLYMPUS DIGITAL CAMERA

En ik heb de ooit begonnen New York beauty blokken maar eens uit de schoenendoos gehaald. Ze waren er in terecht gekomen, omdat ik er niet tevreden over was en niet direct wist hoe ik het anders zou kunnen maken. Op de tentoonstelling in Maastricht zag ik een mooie quilt hangen met het New York beauty patroon en trof ik bovendien bij een winkel een stofje aan uit de stofserie die ik indertijd gebruikte. Ook van Corrie kreeg ik foto’s toegestuurd met onder andere een New York beauty. Dat maakte toch wat los, dus heb ik alles weer tevoorschijn gehaald.                     OLYMPUS DIGITAL CAMERA                                                            Tjonge, wat is het lang geleden dat ik dit onder handen had! En o, o, wat is dat wennen, al dat oranje….. Ik heb van alles uit elkaar gehaald wat me niet beviel en zo bleef ik met losse patroondelen zitten. Geen “overall patroon”. Wat nu? Zo uit de losse hand een patroon namaken van een foto, omdat de quilt in Maastricht zo mooi was, is veel te moeilijk. Dus maar eens bladeren in allerlei oude quiltbladen.  M’n oog viel op een cover van een oude quiltmania. Een pastelkleurige quilt met in het midden een cirkel zoals ik had gemaakt. Na wat lezen, kijken en meten heb ik het patroon gevonden waarmee ik de quilt ga proberen af te maken. Het oranje spat me tegemoet. Heftig, maar ook heel vrolijk. Zeker nu we af en toe van die grijze, saaie dagen hebben. En het begint te wennen. Af en toe verwondert de kleur me, vooral in combinatie met andere kleuren, maar ik leer er steeds beter mee om te gaan.                                                              OLYMPUS DIGITAL CAMERA                                                            Deze foto is op een sombere dag genomen en eigenlijk te donker. Er zijn al weer twee randen om heen gekomen. Nog twee randen te gaan. De quilt wordt wel groot, 195 bij 230 cm. Zo’n grote quilt heb ik nog nooit gemaakt, maar ik kan nu niet weer het patroon gaan veranderen. Dat leidt alleen maar tot gepuzzel en ellende. Binnenkort eens zien of ik het geheel zoal het nu is op de foto kan krijgen.

 

Het Gemeentemuseum in Helmond

Meestal is een leuk uitstapje op zondag een bezoekje aan een tentoonstelling, zeker als het niet zo mooi wandelweer is. Zo kwamen we onlangs terecht in het Gemeentemuseum in Helmond. Daar is een mooie tentoonstelling van Vlisco, gecombineerd met een tentoonstelling van werk van Yinka Shonibare. De flyer vertelt dat de Vlisco dessins voor deze Brits- Nigeriaanse kunstenaar een bron van inspiratie zijn en hij de stoffen gebruikt in zijn werk. De entree van het museum is geheel in stijl…. je “stroomt” als het ware op de golven naar binnen.                                       OLYMPUS DIGITAL CAMERA                                                                Op de begane grond is een zaal met uitleg over de stoffen en het maakproces van Vlisco. Weer leuk om te zien, stofstalen, stalenboeken, houten printblok, enz., maar ook etalagepoppen gekleed in jurken van Vliscostof. Het is een kleurig geheel en het pakt je helemaal. Alles draait om kleur en bijzondere patronenOLYMPUS DIGITAL CAMERAOLYMPUS DIGITAL CAMERAOLYMPUS DIGITAL CAMERAOLYMPUS DIGITAL CAMERA             Er is natuurlijk veel meer te zien dan op bovenstaande foto’s, maar dat is voor u om te gaan bekijken…. We gingen daarna naar boven voor de toepassing van de stof in het kunstwerk. Op zondag is er een rondleiding en uitleg door iemand van het museum en dat is zeker wel de moeite waard. Het geeft veel achtergrond aan wat je zietOLYMPUS DIGITAL CAMERAOLYMPUS DIGITAL CAMERA                                                                In een kleine ruimte voorafgaand aan de tentoonstelling is het mogelijk beter kennis te maken met de kunstenaar Yinka Shonibare door tekstborden en video. In de zalen op de eerste verdieping van het museum waren opstellingen te zien, schilderijen en tableaux, tenminste als het zo heet. Ze waren maatschappijkritisch, prikkelend en grappig, maar ook toch wel mooi om naar te kijken. Arme Nelson, held van Great Britain, kwam nu anders aan z’n einde dan bij de slag bij Trafalger als we de schilderijen bekijken. Jurkjes, gemaakt van de Afrikaanse stoffen, waren nu in een modelletje uit de tijd van Koningin Victoria gegoten en dat maakte bepaald indruk, want bij ons kijkers bracht het een lach op het gezicht.                                                                                  OLYMPUS DIGITAL CAMERAOLYMPUS DIGITAL CAMERAOLYMPUS DIGITAL CAMERA                                                               Mocht je je vervelen of somber worden van grijs of regenachtig weer…. gewoon op stap gaan, naar Helmond. Naar de tentoonstelling UN a UN in het gemeentemuseum. Dat kan nog tot 18 maart 2017. Het is vrolijk, inspirerend en echt de moeite waard.

Regiodag Brabant Oost, november 2016

Oei, dat is lang geleden dat ik een blogje schreef, maar nu dan toch een stukje. Over de regiodag. Op donderdag 10 november ging ik er naar toe. Deze keer vergezeld van Fia. Ze wilde wel een keer komen kijken nu ze zo graag en veel aan het quilten was geslagen sinds de quiltcursusweken bij het Nivon. Ook Rita en Els zijn naar Oisterwijk gekomen en daar treffen we elkaar aan in de Tiliander.

Bij de aanmelding in de zaal kregen we een lootje en op het podium lagen de pakjes die bij de lootjes hoorden. Fia trof een boek, Rita en Els een stapeltje tijdschriften en ik werd blij gemaakt met een zakje lapjes. Gerie opende de dag met een welkom en gildenieuwtjes.OLYMPUS DIGITAL CAMERA                                                                Daarna werd het overgenomen door Christien van de winkel Carol Cox om de workshop “traboutis” te geven.                                                                                        OLYMPUS DIGITAL CAMERAOLYMPUS DIGITAL CAMERA             De pakketjes werden uitgedeeld met fijne dunne lichte stof, een kerstpatroontje, vulling en draad, een stukje mul en drie kersstofjes. Nou…. dit gaat niet gemakkelijk worden of snel even af. Dit vraagt veel geduld en handigheid, want al snel komen we er achter dat er hulpgereedschapjes zijn om deze vorm van handwerk te vergemakkelijken en die hebben we niet. Daarom niet getreurd en gewoon aan de slag. Op het prikbord zijn voorbeelden te zien van de hulstblaadjes en besjes.                 OLYMPUS DIGITAL CAMERA                                                                  Om de blaadjes goed op te vullen komen er ineens wel tips door als “de vulling wat door het oog van de naald doen en dan door de mul trekken. Het werkt en gaat beter dan met het sateprikkertje. Het blijft toch een oefening in geduld! De laatste quiltcursus die ik volgde, in Morgenrood afgelopen oktober, bood de mogelijkheid het appliqueren onder de knie te krijgen en daar was de techniek van boutis bij. Dat had ik toen maar overgeslagen, want het leek me technisch te hoog gegrepen. Maar ik kom er dus niet zo maar van af en ik ga het nu toch proberen. Pfff, het valt me niet mee. De Show and tell  zorgt gelukkig voor wat afleiding en ontspanning. Niet alle quilts heb ik op de foto of soms is een foto niet zo mooi of wat onscherp geworden en niet hier geplaatst, maar om een indruk te krijgen van het getoonde moois:                                                                                    OLYMPUS DIGITAL CAMERAOLYMPUS DIGITAL CAMERAOLYMPUS DIGITAL CAMERAOLYMPUS DIGITAL CAMERA                                                                Helaas was er deze keer geen gastspreker uitgenodigd en dat programmaonderdeel miste ik eigenlijk wel. De broodjes waren lekker, de workshop en begeleiding aardig en het was als van ouds gezellig met veel gepraat over en weer, uitwisseling van nieuwtjes en ideeën, en erg leuk om nu ook met medequilters van de Nivongroep bij de regiodag te zijn.OLYMPUS DIGITAL CAMERA                                                              Toen we de dag om drie uur afsloten was ik zover dat de blaadjes en de besjes opgevuld zijn en er zelfs twee stukjes rode kerststof tot besjes zijn omgevormd. Nu nog de blaadjes afmaken, een randje er omheen en doorquilten. Voor de kerst, moet lukken toch?

 

Yes, weer met fototoestel

Dat heeft even geduurd en veel voeten in aarde gehad, maar het is gelukt: mijn fototoestel is terug van de reparatie en uit de boedel van het failliete foto Klein bij mij aangekomen. Wow, al op de fiets terug naar huis met het fototoestel in de tas over mijn schouder langs prachtig bloeiende bermen, realiseerde ik het me pas goed dat ik hier nu weer foto’s van kan maken. Snel de kaart en batterij erin, opnieuw instellen en aan de gang.

Nu zijn er tal van handwerkjes waar ik mee bezig ben weer te fotograferen. Met de Camelot ben ik al begonnen aan het begin van het jaar OLYMPUS DIGITAL CAMERAOLYMPUS DIGITAL CAMERAOLYMPUS DIGITAL CAMERA                                                                Het is gelukt om drie keer vier cirkels te maken. Sommige waren wel moeilijk, te meer daar Juno af en toe een paar deeltjes had gegapt en de stof ietwat verfrommelde. Na het glad strijken bleek zo’n stukje toch niet meer zo goed te passen…. hmmm, soms valt het mee met wat rekken, maar soms moet die rek juist niet. Afijn, ik ben nog bezig achtergrondstof te zoeken. De stof die ik daar voor kocht, een dunne ongebleekte katoen in plaats van mul, is eigenlijk maar bleekjes en vind ik niet zo mooi. Ik heb besloten eerst maar alle cirkels te maken en gisteren heb ik de nieuwe Quiltmania gekocht voor het patroon van de laatste vier.

Vlak voor Pasen was ik bij de bee in de Quiltpuzzel en daar was een pakketje stroken met stofjes van kippen, eitjes enz. Erg leuk…. “unputdownable” zogezegd.OLYMPUS DIGITAL CAMERA                                                                Daar heb ik een klein quiltje van gemaakt met een log cabin patroon van een kip uit een Deens quiltboek van Annie tussen de nine patch blokken. Deze is gedubbeld en ligt op het stapeltje voor het doorpitten. Daar ben ik niet zo goed in, helaas. Ik probeer het met de hand te doen, maar m’n vingers gaan steeds stuk van al dat geprik en dan maar wachten tot ze weer geheeld zijn.

Met m’n vrij reizen kaart ben ik mooi even op stap geweest. Behalve langs een paar quiltwinkels naar het Gemeentemuseum in Den Haag, om de tentoonstelling te zien van werk van Bridget Riley. Een paar jaar geleden was ik bij onze dochter in Londen en hadden we afgesproken elkaar te treffen bij de National Art Gallery. Het duurde toch even voor ze op kwam dagen en ik besloot een kijkje te nemen in de museumshop. Daar trof ik bij de uitverkooptafel een catalogus aan die me nieuwsgierig maakte en wat er in lezend besloot ik die te kopen. Bridget Riley…. er ging geen lichtje branden…, maar al bladerend zag ik wel bekende beelden, namelijk die van wat ik kende als pop art, de zwart wit patronen met beweging. Andere schilderijen waren ook interessant.                                                              OLYMPUS DIGITAL CAMERAOLYMPUS DIGITAL CAMERA       Later wandelend door Londen richting het Tate was er een grote muurschildering onder een viaduct van Riley te zien. Verticale strepen in pittige kleuren. Mooi. Dus nu de kans om Riley haar werk in Nederland te zien en daar heb ik van genoten.OLYMPUS DIGITAL CAMERAOLYMPUS DIGITAL CAMERAOLYMPUS DIGITAL CAMERAOLYMPUS DIGITAL CAMERAOLYMPUS DIGITAL CAMERA                                                              Er is uiteraard meer te zien dan de foto’s hier boven en voor liefhebbers van abstractie, kleur, ritme en nieuwsgierigheid naar het maakproces en aanrader om zelf een kijkje te gaan nemen. Het is wel een ervaring. Er zijn werken met golvende lijnen, die maken dat wanneer je er langs loopt om verder te gaan je zelfs deining ervaart, omdat je ogen zich kennelijk niet zo snel aan kunnen passen.

Ooit maakte ik van een schilderij van Delaunay voor mezelf een klein quiltje. Om te ervaren wat dat doet, die kleuren in een bepaalde vorm. Ritme is er ook in Delaunay haar werk, maar anders, meer rondgaand. Misschien probeer ik nog eens een werkje te maken met iets van Riley. Haar ritme lijkt meer serieel. Het is wel prikkelend en zoiets navolgen en zelf maken maakt dat je het meer ervaart.