Ierland, Belfast linnen

In Ierland hebben we een paar dagen in Belfast gelogeerd en rond gekeken. Op handwerkgebied was het daar zeker interessant, vandaar nog een post. Er was een pop up winkel/ heritage centre in het centrum van Belfast, om precies te zijn in het gebied waar vroeger een aantal linnenfabrieken stonden (Linen Quarter), en deze bood allerlei dingen aan op het gebied van linnen. Belfast was een van de linnenproductie centra van Europa in vroeger tijden. Het ging om gebruiksvoorwerpen, maar ook kunstvoorwerpen en ik vond er een boekje over de “Linen Biennale” die dit jaar plaats vond in augustus, september en oktober. Nu kom ik uit een dorp, Waalre, waar ooit veel linnen (huis)industrie te vinden was. We hebben bij het IVN- scholenproject ooit eens het thema van vlas tot linnen gekozen om basisschoolleerlingen meer informatie te laten opdoen over de plaats waar we leven. In een kleine werkgroep hebben we toen een lespakketje gemaakt over vlas en linnen, dus je begrijpt dat dit direct m’n belangstelling had. Rondkijkend in de shop zagen we mooie zaken en Peter heeft twee foto’s van linnen quilts voor me gemaakt.                                                                Jammer dat we ze niet helemaal uitgespreid hebben gezien, maar toch, mooi door het gebruikte materiaal, de kleurkeuze en hun eenvoud. (o.a. gemaakt door Sinead Black; bricolagequilts.com) We keken verder naar een tentoonstelling in de Linnen Hall Library, “Flax Field” van Josephine McCormick. Het ging hier om tekeningen, druksels, schilderijen en ‘cyanotypes’ (een soort blauwdruk) van vlas, het landschap van vlas en de industriële verwerking van vlas tot linnen.

De bibliotheek op zich is al echt een bezoek waard! Echt een oude, goed bewaarde bibliotheek en je kunt er rustig lekkere thee drinken met sandwiches and cakes. In de pop up shop werd ons aangeraden vooral een kijkje te gaan nemen in het linnenmuseum in Lisburn, een kleine stad iets ten zuidwesten van Belfast. Dat zijn we dus gaan doen.     Het museum was in het centrum van de stad, in een oud, maar geheel gerenoveerd  gebouw gevestigd, en probeert een historisch beeld te geven van de linnen productie in Ulster. Daar hing een mooie quilt speciaal gemaakt voor het museum met afbeeldingen die op het proces van linnen weven en verder verwerken van linnen betrekking hebben. Het museum zelf was veel kleiner dan het textielmuseum in Tilburg, maar beslist de moeite waard. Ik moet zeggen dat het Belfast linnen echt prachtig materiaal is. Mooie soepele, dunne en fijne stof, ook de damast servetten en tafellakens. Er werd een demonstratie gegeven van het spinnen en tal van zaken van garen tot kleding, zeil voor schepen, bespanning van vliegtuigvleugels, maar ook tafellakens en kleedjes en kraagjes werden tentoongesteld en een overzicht van de geschiedenis op dit gebied werd zo getoond. Over een oud patroon overbrengen, zodat het opnieuw geweven kon worden, werd uitleg gegeven en het weven op een groot getouw werd gedemonstreerd. We vertelden dat dit ook in Tilburg gedaan werd en we zoiets daar voor het eerst zagen. De belangstelling daarvoor was groot, want er zijn niet meer veel mensen die de weefgetouwen weten te bedienen. (bij een bezoek aan het museum in Tilburg in oktober bleek dat dit demonstreren van weven op oude weefgetouwen helaas is gestopt, wat een gemis!). Een Belfast linnen servet heb ik gekocht als herinnering en het spijt me dat ik niet meer van dat mooi linnen heb meegenomen!

                                                                Een foto van de folders/ boekjes en bovenop is een folder te zien van het grote borduurwerk van de “Game of Thrones”. Het is zoiets als het wandkleed van Bayeux en te zien in het Ulster museum, maar we zijn er niet meer aan toe gekomen….we hebben eigenlijk al jaren het standpunt dat er steeds wat over zou moeten blijven om voor terug te komen, omdat we tenslotte niet alles in een keer kunnen zien. Het is vast wel duidelijk dat we van onze reis naar Ierland hebben genoten en misschien wel eens terug zullen gaan.

Ook Dublin hebben we niet gezien vanwege het bezoek van de paus dat net samenviel met onze plannen, waardoor we besloten onze terugreis te wijzigen. In Amagh zijn we nog naar het stadsmuseum geweest en daar zijn tal van quilts te zien, maar deze kunnen alleen op afspraak bekeken worden en die afspraak hadden we niet gemaakt…ach, wat in het vat zit verzuurt niet.

Thuis heb ik zo naast het gewone leventje het handwerken natuurlijk weer opgepakt en voor het thema van de maand in oktober “maak een ansichtkaart” bij het Dutch modern quilt guild ben ik aan de gang gegaan m.b.v. een boekje van Sue Spargo.                                                                                                         Het is een Iers landschapje met twee schaapjes geworden zoals op de ansichtkaart van een landschap in Connemara, waar we een wandeling door het national park maakten. Het grootste schaap is nog geen 1 inch en de andere nog kleiner, een heel gepruts. Het hele schilderijtje is maar ongeveer 12,5 bij 15 cm groot. Voor de schaapjes heb ik wol gebruikt die ik op de hei in dat gebied vond. Het schilderijtje hangt nu boven m’n werktafel. Het was leuk om zo’n herinnering te maken!

Ierland

Alweer enige maanden geleden waren we op vakantie in Ierland. Daar genoten we van de koelte na alle hete zomerdagen in Nederland en dat niet alleen. Het was er prachtig! Mooi landschap, prima wandelpaden, zeer gevarieerd weer, vriendelijke mensen, muziek in de pubs, allerlei soorten bier, kortom van alles te beleven. Ook op textielgebied. We zagen quilts met wapenborden in een kerk in Galway

en geschiedenis van een streek zoals in Derry (Londonderry) met tweedstoffen gemaakt.

Mooi en de tweede quilt vertelt heel beeldend een verhaal van hoe de streek zich ontwikkelde. Nog helemaal niet zo makkelijk om te maken en we keken er vol bewondering naar. In Donegal was veel te zien over tweed en de winkel van Magee (Established in 1866) is zeer bekend. We hebben daar een bezoekje aan gebracht en zagen een demonstratie van het tweed weven door een jonge telg uit het familiebedrijf      Deze tweedstof is wat onregelmatig met tussenstukken alleen van spandraden, doordat verschillende mensen op verschillende momenten het weven demonstreren, maar de andere balen stof waren heel mooi geweven! In de winkel waren behalve kleding ook rollen stof en zelfs stofpakketjes in soorten en maten te koop. Heel aantrekkelijk!

En dit, een kussenhoes, kon je er onder andere van maken…juist ja. Zo’n pakketje fat eights kon ik nu niet meer laten liggen natuurlijk. Er waren verschillende kleurstellingen en ik heb voor een paars/roze gekozen. Nu het herfst is, en ’s ochtends al koud van de nachtvorst af en toe, kreeg ik maar wat veel zin om die kussenhoes te gaan maken. Het is eigenlijk wel “tweedweer”. Dus de stof gepakt en het kussenontwerp uitgewerkt op papier, mallen gemaakt en lekker aan de slag gegaan.

                              Het is nog niet zo eenvoudig om met tweed te werken. Het rafelt en rekt gemakkelijk met alle gevolgen van dien. Gelukkig had ik de blokken wat ruim gesneden, want de naden bleken bovendien meer stofruimte nodig te hebben dan de 1/4 inch. Ik heb de blokken daardoor weer mooi recht kunnen snijden en in elkaar kunnen zetten.

Nu ben ik klaar met de top. Die is weliswaar niet meer voor een kussen van 45 cm in het vierkant, maar een kussen van 40 cm zal er wel in gaan. Eerst de top doorquilten en een achterkant maken, maar ik ben al trots dat dit me tot zover gelukt is.

Zo’n wandkleed bij Magee in het trappenhuis is geweldig, maar eh…

                               dat blijft bij bewondering en waardering voor wie dit maakte. Ik kan straks wel iets met restjes proberen, maar zo mooi als deze lukt me vast niet. Voorbij Galway logeerden we in een klein dorp, Kinvara. Daar was een oud kasteel en in de hal hing een prachtige quilt.

Wie de quilt gemaakt heeft is onbekend, maar deze hing er sinds de jaren 50 van de vorige eeuw. De quilt is van zijde gemaakt en helaas op verschillende plaatsen erg beschadigd. De kleuren en het patroon vind ik prachtig! Wow, ridders te paard en schildknapen en onderaan een rand met hoefijzers….  Nog een paar foto’s en detail

De laatste bewoner van het kasteel was een adelijke dame die Huntsman was en keurmeester van paarden. Nog nooit heb ik zo’n quilt gezien, heel bijzonder en daar in de kasteelhal eigenlijk helemaal op z’n plek! Over een quilt in het Linnenmuseum en linnen zal ik een aparte post maken. Het verhaal wordt anders wel erg lang.