Quiltfestival Luxemburg

Op de terugreis van ons weekje naar de Elzas zijn we een paar dagen naar Luxemburg geweest en hebben daar onder andere een dag doorgebracht op het Quiltfestival.                                                                                  We begonnen in Wilwerwlitz, in het Dorpshuis zeg maar, met op de begane grond quilts van de plaatselijke quiltgroepen  (oa Quilt-Grupp Kiischpelt) Deze foto’s zijn van dorpjes in de stijl van Hundertwasser en een klein quiltje van een landschap, maar er waren ook quilts met een thema als Japanse kimono’s of reclameaffiches (cotton-house-quilters).   Dit kamerscherm vond mijn man een geweldig idee…. “kun jij zoiets ook maken Hil?” Eh…mmm…?                                                                                 De “quiltzuilen” om het publiek naar de ingang van de tentoonstelling te trekken stonden ’s morgens nog binnen, maar ’s middags zagen we ze toch buiten in volle glorie staan. In een andere ruimte op de begane grond zagen werk van Marijke van Welzen, de draagbare jassen, maar ook een paar wandklquilts.                                                                                                                  Deze vond ik vrolijk en verrassend, ik kende alleen het art2wear werk tot nu toe. In het dorpshuis kwamen we Mien tegen, ze was met een groepje quiltvriendinnen ook een dag naar het festival. Dat elkaar tegenkomen ging de hele dag door, vermakelijk en gezellig, we wisselen dan steeds even kort informatie uit over wat we net aan prachtigs gezien hadden. In de bovenzalen van het gebouw was ruimte voor tentoongesteld werk van Danny Amazonas, groot overrompelend kleurrijk werk en sterk contrasterend met het werk van Wil Fritsma en Denise Labadie.                  

Er was nog een aparte bovenruimte met werk van Nancy Prince. Ze borduurt min of meer met de naaimachine en liet het publiek zien hoe dat in z’n werk ging.                                                                Verbluffend hoe fijn werk het is en hoe groot zo’n wandkleed. Het deed ons denken aan schilderijen van primitieve schilders. Op de bovenste foto kun je zien dat het demonstreren van hoe je zoiets maakt te volgen is door achter haar te staan en mee te kijken, maar voor haar is een laptop geplaatst en daarop kun je de naald van de naaimachine ook volgen en een beeld krijgen van wat de naaister ziet en doen. Bijzonder leuk om zo te zien. We besloten vervolgens met het pendelbusje naar Lellingen te gaan naar de schuur met Sterrenquilts van een quiltgroep uit Luxemburg (stad), werk van Ilona Kettler, en er is aandacht voor “UpCyclen” van Benu (hergebruik van stof); een van de quilts is van overhemdmanchetten.                                    Ongelofelijk, het beeld van de quilt geeft niet direct prijs dat alle blokjes bestaan uit steeds vier manchetten met de knoopjes er zelfs nog aan! Bij de ingang van de schuur zie je het al, allemaal hangende sterren en allemaal quilts met een of meer sterren. Het is ondoenlijk alle quilts te fotograferen en op dit blog te laten zien. Het is zo veel en er is zoveel moois.  (o.a. Bij newfoundlander-quilten-fotograferen.blogspot.nl is ook een verslag in acht delen gemaakt, met veel foto’s voor de liefhebbers). In de kunstgalerie was Ineke van Unen met een keuze uit haar werk.                                                                                               Het aardige van dit soort festivals is dat de mensen, van wie werk tentoongesteld wordt, er bij zijn en het leuk vinden er over te praten en uit te leggen. Nu heb ik dat vouwwerk vaker geprobeerd, in een cursus en middels een uit de bieb geleend boek, maar zo mooi en met die verschillende kleuren….. juist ja, hoe krijg je het voor elkaar. Ineke legde haar werkwijze uit en vertelde er veel omheen. Het blijft steeds ontwikkelen, je werkwijze ondergaat telkens veranderingen en vernieuwt zich. Gewoon doorgaan, blijven proberen. Na de koffie in het plaatselijk cafeetje gaan we naar de Mathaysschreier, een grote boerenschuur, met werk van Anne van den Heuvel en een groep moderne quilters uit Hongarije.                        

Met de quilters uit Hongarije hebben we ook een gesprekje. De groep bestaat zo’n tien jaar en hebben geregeld tentoonstellingen. Leden van de groep komen uit verschillende plaatsen in Hongarije en een aantal keren per jaar komen ze samen in Budapest. De quilts, vooral om op te hangen en naar te kijken en verschillend van formaat, vind ik erg mooi en zorgvuldig gemaakt. Eigenlijk overwegend meer artquilts dan moderne gebruiksquilts.     En de stagiaire van Anne van den Heuvel vertelt enthousiast dat hij niet gedacht had textiele werkvormen zo inspirerend te vinden. Op school (St.Lucas in Boxtel) had hij er maar weinig mee gedaan, maar nu wilde hij zich er verder in verdiepen en mee aan de slag. Hoe leuk om te horen is dat! In een schuur was er meer traditioneler werk met stoffen uit de Pondicherry collectie van de groep Stoffwiessel en iemand had daar alleraardigste olifantjes van gemaakt.  Ze waren te koop, maar ik heb me ingehouden.             

De quilt op bovenstaande foto vond Peter mooi een eerst dacht ik o, o, hexjes, maar bij nader inzien zie ik ook wel het aardige van hetzelfde patroon met verschillende monochroom groene kleuren, de kracht van de eenvoud. Doordat er zoveel te zien is raak je echt wel overvoerd af en toe. Bij het kleine kerkje zou de pendelbus naar het volgende dorp staan en na een kijkje in de kerk met werk van Martine Apaolaza uit Frankrijk                                                zijn we naar Pintsch gegaan. We werden afgezet voor de Donatuskapell en daar zagen we het bijzonder fijne handgemaakte borduurwerk van Nadine Igot uit België. Direct in de buurt van de kapel was ook de grote tent met allerlei winkeltjes. We zijn er snel doorheen gelopen, ik heb precies een Homespun die ik al een tijdje zocht kunnen kopen, maar Peter  vond al die stofjes kijken maar niets. Vanuit de tent naar de kerk lopen, de berg af en ondertussen beginnen we toch wel zin te krijgen aan een hapje en een drankje….                                                                Ik zie wel een terrasje met mooi uitzicht, maar helaas geen catering, daarvoor moeten we iets verderop zijn in het cafeetje tegenover de kerk. Eenmaal aan de koffie zie ik Pieternel het cafeetje binnen stappen. Wat leuk! Ze is met haar man een dagje uit en zo zitten we met ons vieren gezellig even te praten, uit te rusten en bij te tanken, terwijl we weer gepasseerd worden door het gezelschap van Mien. Met vernieuwde energie stappen we later de kerk van Pintsch in waar een tentoonstelling is van Russische quilts.            

Er zijn prachtige quilts bij, het verhaal van de Vuurvogel en een leuke glimlachende Babouschka met een mooie afwisselende rand spreken me wel aan. We moeten weer terug de berg op naar het pendelbusje om naar het laatste dorp Enscherange te gaan. Het systeem van pendelbusjes draait goed. Ze komen zeer frequent en rijden steeds een rondje en je kunt meestal direct mee. In Enscherange stappen we uit bij de Rackesmillen                                                           Een oude watermolen, die gerestaureerd wordt en waar nog steeds meel wordt gemalen. Er is een tentoonstelling van moderne quilts en textielkunst van de groep Haus 18 uit Duitsland. Natuur, mens en architectuur vormen uitgangspunten voor hun werk waarbij ze zowel van traditionele als experimentele technieken gebruik maken. Er mogen wel een paar foto’s gemaakt worden, maar ze willen geen hele reportages op social media. Het werk vond ik erg mooi en er is veel te zien; twee foto’s       

en een foto van de zolder, een mooie speciale en lichte tentoonstellingsruimte. Peter vond de molen bijzonder om te zien. Onze weg vervolgd naar de kerk waar een tentoonstelling was van quiltgroep Happy Quillows uit Godbrange, meer traditionele quilts.                                                                                  Het was al vier uur geweest en we hadden de rest van de tentoonstelling in Wilwerwiltz nog niet gezien, dus snel naar het pendelbusje. Helaas zat deze geregeld vol aan het eind van de dag. Gelukkig kwamen ze steeds weer aanrijden en bij het vierde busje konden we mee terug naar Wilwerwiltz. We hebben daar nog een bezoekje gebracht aan de kerk, de school, de quiltakademie en tot slot aan de Scheier. Daar zagen we de quilts van Ellen Remeijnse uit België. Nu levensecht en groot in plaats van een foto op de website                                                                Ze waren mooi en pasten goed in de toegewezen ruimte. Maar het was wel het laatste onderdeel dat we zagen vlak voor vijf uur en sluitingstijd. Maar goed ook, want we waren nu toch wel moe van het vele kijken en indrukken opdoen. Eigenlijk, goedbeschouwd, is het wel wat veel voor op een dag. Terug naar Hollenfels waar we verbleven en lekker gegeten bij de pizzeria, terugkijken en nagenietend van een prachtige dag!

Nadelwelt 2018

Onlangs besloten we een week vakantie te nemen en we boekten een hotel in de Elzas voor begin mei. Nu kwam het prachtig uit om op de heenweg een bezoekje te brengen aan Karlsruhe en daarbij ook naar Nadelwelt te gaan. Nu er geen grote internationale quilttentoonstelling in Nederland meer is ben ik dat echt aan het missen. Zondag ben ik met vele anderen in de pendelbus naar de Messe gestapt.

Onderweg kon ik een entreekaartje van iemand overnemen en bij aankomst direct naar binnen. Tsjonge, wat een mooie ruimte met veel licht! De expositie was veelzijdig met artquilts, traditionele quilts en moderne quilts, mooi en zeker een heel aantal quilts zijn indrukwekkend. Er waren voor de exposanten ruimtes gemaakt, meest u-vormig, om prettig te zitten bij de tentoongestelde quilts en gesprekjes te hebben zonder gestoord te worden of anderen te storen. En voor bezoekers was het prettig om steeds weer zo’n quiltruimte in te stappen. Een paar foto’s, van Ted Storm, Cas Holmes, Gillian Travis                                                                  De sfeer was prettig en onder de bezoekers ook veel jongere mensen, meer dan in Nederland eigenlijk. Geweldig om te zien, een meisje geniet van het werk van Cas Holmes                                                                Dat had ik ook vast wel gewild toen ik zo klein was, maar ook nu was het een belevenis. Het is niet te doen alles te laten zien, er was zoveel….                                      Twee foto’s van quilts die me bezig hielden: de grote blauwe vanwege het “pluspatroon” , het thema voor de maand juni van het DMQG. Het is gemaakt van spijkerstof (allemaal oude spijkerbroeken moesten er aan geloven) en aan elkaar gezet met sashings van zwarte stof met op de hoeken een plusje in witte stof. Eenvoudig ontwerp met groot effect doordat de spijkerstof niet egaal van kleur is. De andere drie quilts op een rij zijn gemaakt met slice and insert blokken, de manier van werken hebben we op de beurs in Rijswijk laten zien bij de stand van het DMQG, en vervolgens op een bepaalde manier verwerkt. Nu hebben ze alle drie weer een ander groter patroon en hoe leuk is dat om ze zo naast elkaar te zien!  Aan een machinerace heb ik nog meegedaan; in 1 minuut een traject afleggen met de naaimachine en na afloop kregen                                                                                                      de deelnemers een goodybag en het formulier van de rally is vervolgens een lot in de loterij geworden. Bij de stand van Bernina stond een doorzichtige naaimachine aan, mooi om te zien wat er binnenin een moderne naaimachine gebeurt. Bij de winkeltjes heb ik wat garen en stof gekocht en een praatje gemaakt met Maaike Bakker, die bezig was met grappige kleine seizoensquiltjes. Een hapje gegeten in het ruime en vrij rustige horecagebied                                                                 Ook gekeken naar wol, borduurwerk en vilt en dit tafereeltje was wel schattig met die geweldige sneeuwklokjelamp! Om vier uur werd ik opgehaald en zijn we verder gegaan naar de Elzas om een weekje te wandelen en te genieten van de rust en natuur.

Pantone challenge 2018

Van 2 mei tot 10 mei kun je je foto van de quilt of quilttop inzenden voor de Pantone Challenge 2018. Wow, wat spannend, dat ga ik ook doen deze keer. M’n mini quilt is af!

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Twentyfive little courthousesteps finding purple
17″ x 17.5″
Hilda de Wit, The Netherlands

Hier is die dan, Twentyfive little courthousesteps finding purple”. De maat van de quilt is 17 bij 17,5 inch en gemaakt van een verscheidenheid aan paarse stofjes. De mooie diepe kleur hier en daar komt door de Oakshotstof, waarbij de schering en inslag van de stof iets verschillen en je grappig genoeg bijna ziet hoe paars als kleur gevormd wordt door een menging van rood en blauw. Door het gebruiken van verschillende stoffen is het ook alsof een blokje er uit springt, maar toch in het patroon blijft. Net alsof je soms ergens uit moet stappen om te zien hoe je er toch wel in past! Voor mij was de quilt een soort “walk down memorylane”  en de ontdekking dat paars nog steeds wel een speciale kleur voor me is. Als er een woord bij past is het wel “faith”. De top heb ik met de hand gepaperpieced en in elkaar gezet. Voor het quilten en de afwerking heb ik gedeeltelijk de naaimachine gebruikt.

Er stromen nu steeds inzendingen binnen en ik heb al wat bekeken. Er zijn hele mooie quilts te zien, van heel paars tot een klein beetje en subtiel gebruik van paars…. Ik ben benieuwd hoe dit avontuur afloopt.

Ondertussen vermaak ik me prima, onder andere met de maandelijkse uitdaging van het Dutch Modern Quilt Guild. Voor april was dat de kleur oranje en ik heb een klein tasje gemaakt met een goudsbloem er op aan weerszijden.                                                           Nog niet helemaal af, want ik ben de voering nog vast aan het zetten, maar vanavond is er de bee en dan lukt dat wel. Verder met de maand mei : Japan. Op de beurs in Rijswijk heb ik een klein stapeltje geweven Japanse stof gekocht samen met Sashiko garen. In een boek van Kathy Doughty, Making quilts, zag ik een mooi patroon                                                                en vooral ook het doorquilten trok m’n oog. Nu ben ik begonnen dit in een kleine vorm te maken, met blokjes van 10 bij 6 cm, en het eerste stukje zit in elkaar.                                                                                                      De naadjes heb ik allemaal open geperst, anders werd het een dikke knoedelboel. De geweven stoffen zijn nog niet zo makkelijk om mee te werken, ze zijn dikker dan de Oakshot stof en vragen meer “keerruimte”. Net als bij de geweven Sari stoffen eigenlijk. Het is wel iets heel anders dan ik tot nu toe gemaakt heb, maar ik vind het mooi spul!  Wat het uiteindelijk gaat worden weet ik nog niet precies, daar kan ik nog even op broeden.