uithalen en opnieuw beginnen

De kerstboompjes kunnen toch niet weer in de schoenendoos? Dus maar begonnen met het uithalen. Eerst dacht ik een paar rijen te doen, de ergste en met name waar het helemaal scheef ging bij het in elkaar zetten van de top, maar er kwam vaart in het lostornen en het werkje tussendoor is ineens zomaar geklaard. Een hele stapel vormde zich: boompjes, sashings en omlijsting van de boompjes van hartjesstof. Tjonge jonge, ik kan weer een start maken. Ik heb wat nieuwe stof gevonden passend bij de gebruikte stof, maar of het genoeg is? Voor de zekerheid heb ik alles maar gestreken en bij elkaar gelegd.OLYMPUS DIGITAL CAMERAOLYMPUS DIGITAL CAMERA                                                                Zo, aan de gang maar met vooruit naaien. Eerst alle middennaden gedaan, de blokjes geperst en op maat gesneden en vervolgens de hartjesstof er omheen als een lijstje. Het gaat. Wel lastig, al die draadjes en erg veel stof is er niet. Weer strijken en op maat maken. Dat deel van het proces is al weer klaar en nu verder met de sashings. De tussenblokjes, die ik eerst gebruikte waren kleine blokjes van Dunroven stof. Dat rafelt zo erg dat het niet meer goed te gebruiken is. Gelukkig heb ik ook een stukje lichte hartjesstof en die moet de groene blokjesstof dan maar vervangen. Fijn, ketting naaien van blokjes en sashings.OLYMPUS DIGITAL CAMERAOLYMPUS DIGITAL CAMERAOLYMPUS DIGITAL CAMERA                                                                                 Dat gaat als een speer en zo lukt het om de top weer in elkaar te zetten. He, he, vrijwel vierkante blokjes en redelijk recht. Perfect wordt het nooit, maar ach, “dit kan ik hebben”, dus verder met het dubbelen. De meeste boompjes zijn afgelopen zondag doorgeregen. Nog de sashings doorquilten en een bies eromheen en een ophangtunnel aan de achterkant. Ik ben best wel even op dreef met de kerstboompjes. Misschien lukt het me om de quilt nu af te maken. De sterren knoopjes voor op de boompjes kan ik niet meer vinden. Mochten ze nog eens onverhoeds opduiken, dan kunnen ze er altijd nog opgezet worden.

Toen dat uithalen zo soepel ging dacht ik ook de “Row by row” van Berlijn maar even aan te pakken. De applicatie van de Brandenburger Tor was toch niet helemaal naar m’n zin gegaan en deze is, zittend op het puntje van m’n stoel want je kunt niet aan het uithalen blijven tenslotte, nu machinaal vastgezet.                                        OLYMPUS DIGITAL CAMERA                                                                Deze kan ik ook dubbelen, maar daar begin ik een andere keer aan. Mooi iets voor volgend jaar om af te maken.                                                                                                In de doos van de kerstbomen ontdekte ik nog een aantal kerstsokjes. Uitgeknipt en wel, alleen nog maar in elkaar naaien….. Toch even proberen nu ik de naaimachine op tafel heb staan….                                                     OLYMPUS DIGITAL CAMERAOLYMPUS DIGITAL CAMERA                                                             Leuk om zo’n klein werkje tussendoor te doen en het direct af te kunnen maken. Nu nog een kerstboom halen. Daar zijn we altijd wat laat mee, maar misschien lukt dat vanmiddag.  Dan begint het voorbereiden voor kerst en het huis versieren. Het handwerken komt op een wat lager pitje te staan tot er weer meer tijd voor is. Nou ja, een borduurwerkje heb ik nog wel bij de hand….

Verder natuurlijk heel fijne kerstdagen gewenst en een goede jaarwisseling met frisse start en veel inspiratie!

zomer en winter….

Als ik zit te computeren en af en toe moet wachten bij het “processing” heb ik meestal wel iets in de buurt liggen waar ik wat mee kan doen om het wachten te bekorten. Zoals het werkje van de laatste regiodag bijvoorbeeld. Dat ligt onaf wat rond te slingeren op m’n werktafel en af en toe worden er wat steekjes gezet, maar nu is het dan toch af.OLYMPUS DIGITAL CAMERA                                                             Het was niet het makkelijkste werkje en ik ben bang dat het m’n enige werkje blijft in traboutis. Als ik zoiets zie bij Carol Cox of op een tentoonstelling vind ik het mooi en kunstig gemaakt, maar het is een gepriegel en geduld werkje! Van een afstandje beschouwd kan het werkstukje van mij er misschien nog mee door, maar dichterbij bekeken valt het niet zo mee…. Afijn, het is een oefening.

Door dit werkje wordt het toch duidelijk dat kerst er aan komt en o, o, o, de kerstboompjes dringen door tot het bewustzijn. Die lagen ook al in een schoenendoos te wachten tot het probleempje van afgesneden toppen opgelost zou worden. Het zou geheel in elkaar gezet dan een aardig quiltje aan de muur in de keuken kunnen zijn in de kersttijd. Maar zo ver is het even niet….                                                          OLYMPUS DIGITAL CAMERAOLYMPUS DIGITAL CAMERA     Op bovenstaande foto, van tijden geleden, is te zien dat ik alle boompjes een plekje heb gegeven en gewoon ben verder gegaan indertijd. Nu ik het weer tevoorschijn heb gehaald ben ik er helemaal niet gelukkig mee. Voortschrijdend inzicht. Ook maar uithalen dus en terwijl ik daar mee bezig ben zie ik dat de blokjes breder zijn dan ze hoog zijn. Ik kom op het idee de middennaad meer in te nemen. De blokjes worden dan vierkant, 12 bij 12 cm, en het grote voordeel is dat de bomen weer punten kunnen krijgen. Wow, dat ik dat toentertijd niet heb beseft! Wat dom nu weer, maar ach, het is beter ten halve gekeerd dan ten hele gedwaald en nu zit ik tijdens het computeren tussendoor steeds achteruit te naaien totdat ik weer vooruit kan. Ooit komt het wel weer voor elkaar. Zo rol ik overigens wel van zomer naar winter, naar zomer enz. door deze verschillende werkjes. Maar de zomerquilt is nu in de wacht gezet. Terwijl ik de rand met de blokken naaide ontdekte ik dat er iets te weinig naturelkleurige stof is. De stof komt van Calicohouse in Antwerpen en dat wordt nog door dochter uit Antwerpen meegenomen. De stof gebruik ik bij de ‘double four patch’ blokken. Het patroon voor de quilt komt uit de Quiltmania en ziet er zo uitOLYMPUS DIGITAL CAMERAOLYMPUS DIGITAL CAMERA  Mijn quilt geeft een totaal ander beeld door een compleet ander kleurgebruik, OLYMPUS DIGITAL CAMERAOLYMPUS DIGITAL CAMERAmaar dat is verrassend en vind ik juist wel leuk. Op de overzichtsfoto komt de kleur toch niet goed tot z’n recht. Moeilijk is dat, om in de winter in huis een overzichtsfoto te maken als de quilt zo groot wordt. Aan de vier ‘stelen’ worden nog ‘blaadjes’ geappliqueerd. Er komt nu een groene rand om met kleine oranje bloemetjes hier en daar en vervolgens de blokjesrand. Daar ben ik mee bezig, maar dat ligt nu even stil. He, hadden ze maar stapeltjes tijd in de aanbieding tijdens de hamsterweek van de grootgrutter!

1 december

Vandaag is het 1 december, de sluitingsdatum voor de quiltwedstrijd “Heel Holland quilt”. De wedstrijd was begin van de zomer uitgeschreven door Cordi-atelier in Groningen vanwege het veertigjarig bestaan van de winkel. Quilters, die eraan mee wilden doen, konden bij Cordi-atelier een pakketje ophalen. Daarin zaten drie lapjes stof die gebruikt dienden te worden in een quiltje van 40 bij 40 cm groot. Verder was het vrij om te maken wat je wilde.  Nu doe ik zoiets eigenlijk nooit. Ik word normaal gesproken al wat zenuwachtig van deadlines, maar in een liefhebberij en bezigheid juist om te ontspannen is het niet prettig om te stressen. Nu was het anders. De winkel van Anni ligt in de Oranjewijk in Groningen, precies in de buurt waar mijn broer woonde. Tijdens de periode van zijn ziekte kwam ik geregeld even naar de winkel en dat gaf moed en beurde op. Al die  mooie stoffen, die kleuren, leuke boeken, projecten om te maken en gezellig contact, daar denk ik gelukkig aan terug. De Oranjewijk is ook de buurt waar ik naar de basisschool ging; ik leerde er, behalve de gebruikelijke schoolvakjes en m’n lievelingsvak tekenen, ook handwerken en naaide indertijd Barbie kleertjes met m’n schoolvriendinnetjes. Het was dus eigenlijk wel een aardige uitdaging om juist hier aan mee te doen met een quiltje. Zou dat gaan lukken?                                                                OLYMPUS DIGITAL CAMERA                                                                                  Vorige week heb ik mijn quiltje ingestuurd. Op de foto de achterkant. Na 14 januari kan ik pas de voorkant laten zien, dan is de open dag in Cordi-atelier en worden de winnaars bekend gemaakt en de quiltjes tentoongesteld. Het blijft nog even een verrassing hoe de voorkant is geworden. Het quiltje is goed aangekomen, zo mailde Anni me. Mooi op tijd, dat is tenminste gelukt. Wat de jury er van vindt? Ik ben benieuwd. Ik heb pardoes een appliquatietechniek gebruikt die ik net in oktober op de cursus heb geleerd. Het ging bijna nog verkeerd, omdat ik vergeten was dat het in spiegelbeeld moest. Dat maakt in dit geval uit! Verder wat paperpiecing, borduren en het quiltje machinaal doorgequilt. Iets wat ik ook niet vaak doe….  “Ze” zeggen dat oefening kunst baart, maar hoeveel oefening heb ik wel niet nodig? Afijn, het is een affo!

Ondertussen ben ik nog steeds met de hand een kerstquiltje, de Twelve days of Christmas, aan het doorquilten. Bijna klaar. En dan de rand er nog om.                               Er zijn wel een paar dingen afgekomen die ik dit jaar ben begonnen. Het borduurwerkje van de kippen en het Roodborstje op de lapjesmand, een patroon gekocht op de ATT vanOLYMPUS DIGITAL CAMERAOLYMPUS DIGITAL CAMERA                  Vlijtig Liesje. Het is een klein schilderijtje geworden. Van een applicatie oefening bij de quiltcursus van oktober dit jaar, twee Dalarna paardjes, heb ik een kussen gemaakt.                                                                                     OLYMPUS DIGITAL CAMERA

En ik heb de ooit begonnen New York beauty blokken maar eens uit de schoenendoos gehaald. Ze waren er in terecht gekomen, omdat ik er niet tevreden over was en niet direct wist hoe ik het anders zou kunnen maken. Op de tentoonstelling in Maastricht zag ik een mooie quilt hangen met het New York beauty patroon en trof ik bovendien bij een winkel een stofje aan uit de stofserie die ik indertijd gebruikte. Ook van Corrie kreeg ik foto’s toegestuurd met onder andere een New York beauty. Dat maakte toch wat los, dus heb ik alles weer tevoorschijn gehaald.                     OLYMPUS DIGITAL CAMERA                                                            Tjonge, wat is het lang geleden dat ik dit onder handen had! En o, o, wat is dat wennen, al dat oranje….. Ik heb van alles uit elkaar gehaald wat me niet beviel en zo bleef ik met losse patroondelen zitten. Geen “overall patroon”. Wat nu? Zo uit de losse hand een patroon namaken van een foto, omdat de quilt in Maastricht zo mooi was, is veel te moeilijk. Dus maar eens bladeren in allerlei oude quiltbladen.  M’n oog viel op een cover van een oude quiltmania. Een pastelkleurige quilt met in het midden een cirkel zoals ik had gemaakt. Na wat lezen, kijken en meten heb ik het patroon gevonden waarmee ik de quilt ga proberen af te maken. Het oranje spat me tegemoet. Heftig, maar ook heel vrolijk. Zeker nu we af en toe van die grijze, saaie dagen hebben. En het begint te wennen. Af en toe verwondert de kleur me, vooral in combinatie met andere kleuren, maar ik leer er steeds beter mee om te gaan.                                                              OLYMPUS DIGITAL CAMERA                                                            Deze foto is op een sombere dag genomen en eigenlijk te donker. Er zijn al weer twee randen om heen gekomen. Nog twee randen te gaan. De quilt wordt wel groot, 195 bij 230 cm. Zo’n grote quilt heb ik nog nooit gemaakt, maar ik kan nu niet weer het patroon gaan veranderen. Dat leidt alleen maar tot gepuzzel en ellende. Binnenkort eens zien of ik het geheel zoal het nu is op de foto kan krijgen.