Al bij de zwanen

Het gaat redelijk voortvarend met de “Twelve days of Christmas”. Ik heb gisteren de zesde dag afgemaakt en vandaag begin ik aan de zevende dag: zeven zwemmende zwanen! Het is leuk om te zien  hoe de tekst verwerkt wordt in het borduurpatroon. Bij de ganzen van de zesde dag verbeeldt de ene grote gans de zes andere en de mand bevat zes eieren.OLYMPUS DIGITAL CAMERA                                                                      Bij de zeven zwanen zijn er twee groot en vijf klein, aardig bedacht. Ik vroeg me al af hoe dat zou gaan. De geborduurde blokjes heb ik al enigszins verwerkt door ze los te knippen en sashings te knippen en te naaien van naturel geblokt linnen.  Vorig jaar had ik een strook van deze stof meegenomen uit de Elzas. De stof wordt daar ergens in een fabriek geweven.                                                        OLYMPUS DIGITAL CAMERA                                                                Het begint er wel wat op te lijken, maar het is nog niet helemaal goed gegaan. De linnen stof is vrij glad en schuift wat weg als ik het aan elkaar naai met het wat stuggere borduurlinnen. Daar moet ik proberen wat op te vinden. Misschien helpt een vlieseline wel. Ik zal eens in de winkel vragen wat ik het beste doen kan. Eigenlijk heb ik nog een stukje borduurstof nodig voor de laatste twee blokjes…. het geheel kan toch niet blijven steken bij dag tien! Nou ja, voorlopig is het borduren nog niet klaar.

Ondertussen zag ik al surfend langs weblogjes een leuke “potholder”, ofwel “reversibel microwave cozy”. Een stoffen mandje om een schaaltje in te doen wat je uit de magnetron haalt en te heet is om zo op tafel te zetten. De uitleg over hoe het te maken werd er bij gegeven en ik heb dat voor mezelf even op een papiertje geschreven. Nu dacht ik er een paar te maken om cadeau te geven, met Sinterklaas of een van de verjaardagen of zo.  Dus, hup, aan de slag met een paar Fat Quarters.

De eerste poging ging prompt mis. De in te stikken naadjes, zodat een bakje ontstaat zitten bij mijn werkje verkeerd om en er is nauwelijks ook maar iets zo in de potholder te krijgen. Hahaha, m’n eigen aantekeningen zijn onleesbaar en ik heb het precies verkeerd om gedaan, hoe suf van mij. Gelukkig ontdek ik vervolgens snel hoe het wel moet. Het lijkt op een bakje dat ik eens maakte bij een quiltweek, maar de versteviging door vlieseline is wordt nu twee keer een laag batting. Het vierkant van de buitenkant (10″ bij 10″) heeft een batting (9″ bij 9″), twee keer diagonaal doorgestikt en zo ook het zelfde vierkant voor de binnenkant. Bij het bakje van de quiltweek zijn de hoeken er aan gebleven, maar bij de potholder is dat dus juist niet het geval. Die worden ingestikt en de overbodige stof wordt weggeknipt. Daarna worden de binnenkant en de buitenkant met de goede kanten tegen elkaar gelegd, aan elkaar genaaid, gekeerd en vervolgens afgewerkt.                                                     OLYMPUS DIGITAL CAMERA                                                                Nou, nadat het eerste vierkant mislukte is het toch goed gekomen. Twee van die dingen heb ik op een middag in elkaar gekregen. Er past zelfs een soepkom in!  Ik denk niet dat ze de schoonheidsprijs winnen, ze zijn nogal volumineus en daardoor ogen ze wat bobbelig. Maar door de dikke laag zullen ze de hitte zeker tegen houden. Voor ons thuis zijn ze zo vast wel bruikbaar en misschien vindt een van de kinderen, met frequent gebruik van magnetron, het heel geschikt in zijn/haar huishouding…

Regiodag Brabant Oost

Op donderdag 12 november naar de regiodag van het quiltersgilde getogen. Met de trein naar Oisterwijk en mooi op tijd zonder veel moeite in de Tilliander aangekomen. De zaal was nog wat leeg, maar liep langzaamaan rond tien uur vol en tegen de tijd dat het programma begon zaten we met negenenzestig quilters aan de lange tafels, al pratend uitpakken, koffie drinken, rondkijken, kennismaken links en rechts, luisteren…. verbazend hoeveel er tegelijk kan bij quiltende vrouwen!

Elly Adema opende de dag en we werden voorgesteld aan Geri en Tiny, dochter en moeder, die het stokje van Elly en Hanneke over zullen nemen wat betreft het organiseren van de regiodagen. Ze waren deze dag ook al direct betrokken bij de organisatie en uitvoering en het liep allemaal gesmeerd! Na de opening werd begonnen aan de lezing door Mien Boerekamp over Vlisco stoffen en de quilts die ze daarvan maakte, terwijl wij een pakketje kregen van stukjes Vliscostof en daarmee aan de gang konden om ondertussen een handig onderzettertje te maken.         OLYMPUS DIGITAL CAMERAOLYMPUS DIGITAL CAMERA   Dat werkje was te overzien en overal begon het tekenen, geknip, stof vouwen, spelden en naaien. Er was stof voor twee onderzettertjes. Een onderzetter bestaat uit een zeshoekje als ondergrond en drie gevouwen zeshoekjes daar op een bepaalde manier bovenop vastgenaaid. Het voetje van een wijnglas kan hier tussen gedaan worden, grappig. Er bleken twee verschillende mogelijkheden van in elkaar zetten te zijn, de ene geeft een bovenkant met drie “jujubessen” en de andere laat drie “soort van vijfhoeken” zien.         Tijdens het verhaal ondervonden we zo met onze handen hoe het is om met Vliscostof te werken en dat was leuk en leerzaam. Zo gemakkelijk en soepel vond ik het met de hand naaien van de stof niet. Door het vouwen moest er op sommige plekken door een aantal lagen stof genaaid worden. He, daar miste ik m’n machine toch eventjes! Niet alleen is de stof van stevig geweven katoen, maar door het drukproces is de stof ook vrij stijf. Er zijn verschillende drukprocessen, een door en door drukken van prints, zodat het patroon zowel op voor- als achterkant dezelfde is qua kleursterkte, en een batikproces waarbij er een duidelijke voor- en achterkant van de stof te zien is.                                                         OLYMPUS DIGITAL CAMERA                                                          Mien liet tal van stoffen zien om alles te illustreren en er was zelfs een printblok meegenomen. Er bleek veel te vertellen over de printen en patronen, de geschiedenis van de stof, de stofpatronen en het bedrijf. Vlisco bestaat al beduidend langer dan een eeuw! De stof is een begrip in Afrikaanse landen. De vrouwen, die zo goed verdienden aan de verkoop van de stof daar dat ze een mercedes konden kopen en vervolgens “Benzen” genoemd werden is toch tof. En in navolging van stofprints met betekenis voor mensen in Afrikaanse landen, zoals een stofpaneel met Mandela, was er ook een stof geprint met onze koning en koningin in hun kroningsjaar. Jaja, maar niemand loopt hier in een rokje van die stof….. moeten we nog wat leren?!  Het verhaal over de stof met zes bougies of over de stof met “Louis Vuitton” tassenprint vond ik ook geweldig!OLYMPUS DIGITAL CAMERAOLYMPUS DIGITAL CAMERA                                                           Hier op de foto liggen de quilts op stapels en ’s middags hadden we ze allemaal gezien en de verhalen over het maken gehoord. We konden ze van dichtbij nog eens uitvouwen en tot in detail bekijken. Tsjongejonge, ik heb er bewondering voor!                              OLYMPUS DIGITAL CAMERAOLYMPUS DIGITAL CAMERA              Een paar detailfoto’s. De linker foto is een detail van een quilt waarbij de stof zo verwerkt is dat de Vliscostoffen op een bepaalde manier allemaal sterren of molenwieken vormen. De rechtse is een drunkenmans path, maar dan zo in elkaar gezet dat het een vlucht vogels is geworden. Mooi en kleurig. Een bijzonder en toegewijd verhaal van Mien Boerekamp.

Bij de show and tell werd vervolgens ook af en toe opgemerkt of er Vliscostoffen in de quilt verwerkt waren. Ook daar was weer genoeg te bewonderen, maar helaas heb ik geen foto’s. M’n fototoestel heb ik niet zo kunnen gebruiken als ik gewend ben. De lens maakt niet goed contact met de camera en dat zorgt ervoor dat het toestel geregeld blokkeert. Nogal ontmoedigend. Binnenkort gaat die naar de reparateur.                                                     “s Middags bij het vervolg van Mien haar verhaal hebben we nog een leuk pakketje van de aanwezige quiltwinkel “De Quiltsteek” gekregen, een naaldenboekje met quiltstof dat heel gemakkelijk met de hand te naaien is. En er volgde een loterij tijdens de thee. Niets gewonnen deze keer, maar het was evengoed een prima dagje om er geweest te zijn. De volgende regiodagen zijn op 23 en 24 maart.

“Onder de borduur….”

Al weer aardig wat jaartjes geleden verhuisden we van Friesland naar Brabant en onze kinderen gingen hier verder naar de bovenbouw van de basisschool. Van alles was anders vergeleken met Friesland en vooral ook het taalgebruik. Zo kwam een van onze kinderen thuis enthousiast vertellen dat hij “onder de borduur” zat. Huh?! De kleuterjuf bleek een projectje gestart te zijn en leerde de kinderen borduren, een boekenlegger. En onze jongste was helemaal gegrepen door dit werkje, hij vond het geweldig. Het was zo grappig dat we de uitdrukking nog bezigen. En nu? Nu zit ik helemaal onder de borduur. Kleine tafereeltjes maak ik van de “Twelve days of Christmas”

OLYMPUS DIGITAL CAMERA                                                                    En het is leuk! Er zijn dus twaalf van deze blokjes te maken. Ik borduur ze niet aan elkaar volgens het gegeven patroon, maar ga ze later verwerken in een quiltje. Net zoiets als het vogels en vlinders paneelquiltje dat ik aan het begin van het jaar maakte. Het wordt dan een mooi quiltje om aan de muur te hangen. Ik hoop dat het af komt, maar vandaag zit ik lekker de hele dag beneden te werken, bij de hond in de buurt.

Arme Juno is gisteren gesteriliseerd en nog een beetje van de wap. Vooral het “rompertje” dat in de plaats is gekomen voor een kap, zodat de dieren niet aan de hechtingen kunnen komen, vormt een bron van ergernis voor haar.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Na een dikke week mogen de hechtingen er uit en kan het pakje opgeborgen. ’t Is nog even kiezen op elkaar voor Juun, ze ligt helemaal opgerold klein en ongelukkig te wezen. Maar zo’n pakje is wel een vooruitgang vergeleken met een kap op, alleen daar heeft Juun geen weet van.