Voorjaar

Onlangs was ik weer in het noorden en deze keer een kijkje genomen in het museum van Drachten, waar een tentoonstelling is van drie generaties Werkman. Nu heb ik ooit na het overlijden van mijn vader zijn lidmaatschap van Vrienden van het Groninger museum gekregen en zo een uitnodiging ontvangen voor een tentoonstelling over H.N.Werkman. De uitnodiging kwam indertijd met een kaart van Vrouweneiland en vond ik midden tussen een stapel post in de brievenbus van m’n studentenflatje na de zomervakantie. Die kaart sprong er uit!  De eerste bewuste kennismaking met zijn werk. En na de tentoonstelling was ik helemaal verkocht, wat wonderlijk mooi en ontroerend werk. Schilderijen, aquarellen, tekeningen en schetsen, maar vooral en bovenal Druksels. Ik vond en vind het telkens weer prachtig!                                                                            OLYMPUS DIGITAL CAMERAOLYMPUS DIGITAL CAMERAOLYMPUS DIGITAL CAMERAOLYMPUS DIGITAL CAMERA                               Een paar foto’s van wat er van Werkman te zien is in Drachten. Er is uiteraard veel meer te zien en de tentoonstelling loopt nog wel even. In Groningen is van alles in gang gezet rond Werkman nu het 70 jaar is geleden dat hij in Bakkeveen is gefusilleerd op een van de laatste dagen van de oorlog.

Van de tweede generatie ken ik eigenlijk alleen werk van dochter Fie Werkman. Zij trad in de voetsporen van haar vader en heeft mooi werk gemaakt, maar op deze tentoonstelling wordt de tweede generatie vertegenwoordigd door zoon Casper Werkman, ook kunstenaar/schilder en beter bekend onder de naam Tap Werkman. De derde generatie is de zoon van Tap, Arne Werkman, een musicus en componist.

OLYMPUS DIGITAL CAMERAOLYMPUS DIGITAL CAMERA

Het is wel bijzonder dit alles bij elkaar te zien. De muziek van Arne Werkman wordt aangeboden in de vorm van een aantal concerten, maar die heb ik helaas niet kunnen bijwonen. Ik was ook op een doordeweekse dag.                                                               Een bijzondere familie.

Gelogeerd in De Hondsrug in Noordlaren, het natuurvriendenhuis. Een prachtige plek voor het vroege voorjaar, ook vanwege de nachtvorst en het mooie weer overdag.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA                                                                 En gezellig om Marjolein,een van de quilters die geregeld in de Bosbeek te vinden zijn, tegen te komen en even bij te praten. Jaja, de quiltweek in de Bosbeek komt er aan begin maart, maar ik moet deze keer helaas verstek laten gaan. Teveel om op dit moment voor te zorgen nu we een jonge hond thuis hebben en een zeer ernstig zieke broer in Groningen. Het trekt me steeds heen en weer.

Evengoed ben ik tussendoor wel lekker aan de slag met het quilten om de zinnen even te kunnen verzetten. Eigenlijk kriebelt het steeds als ik zoveel nieuwe dingen langs zie komen op blogs en sites van anderen. Nu heb ik besloten toch eerst eens een paar werkjes af te maken voor ik wat nieuws begin en zo ben ik aan het sandwichen geslagen. OLYMPUS DIGITAL CAMERAOLYMPUS DIGITAL CAMERA                                                                                                         Begonnen met een klein quiltje met paneeltjes om op te hangen. Dat is te overzien. Die is zelfs al onder de naaimachine door geweest en ben ik met het afwerken bezig. Iets lastiger is de grotere quilt voor Mats. Deze had ik niet geregen, maar gespeld en dat liep niet goed onder de naaimachine door. Was ik net op dreef aan het raken, bobbelde de quilt alle kanten op en heb ik het stiksel maar weer uitgehaald. Nu maar opnieuw sandwichen, met rijggaren deze keer. Hoe dat toch moet met spelden?                                                                                                                                                                                                                                                  OLYMPUS DIGITAL CAMERA                                                                Dat is toch veel werk, zo’n grote quilt, en die ligt op de vloer op zolder om in etappes aan te kunnen werken. Ondertussen zijn ze in het bos ineens met “onderhoud” begonnen, voordat de vogels gaan nestelen. Tot onze grote schrik zijn hele stukken bos nu wegOLYMPUS DIGITAL CAMERA                                                                en raak je als wandelaar soms wat gedesoriënteerd. Hier en daar blijft nog wat overeind staan…. tja, Peter ziet er een omgekeerde broek in, alsof iemand op de kop staat zeg maar. En nu zie ik dat elke dag, dat “kop in het zand” geval.OLYMPUS DIGITAL CAMERA   OLYMPUS DIGITAL CAMERA                                                             Het gerucht gaat dat het allemaal goed komt, dat er straks bomen geplant worden op de boomplantdag… loofbomen, want het is de bedoeling dat dit voornamelijk naaldbomenbos een loofbomenbos wordt. Jaja, boompje groot, plantertje dood zegt een oude spreuk, dus of het ooit gaat lukken? Vooralsnog hupt Juno vrolijk rond in wat nog een beetje bos is en sjouwt en sjort aan takken. Die zijn er in overvloed!

klosjes garen

Af en toe wat surfend kom je leuke sites tegen. Bij the selvage blog lees ik dingen als “Draai je muziek tijdens het werk? en welke muziek draai je als je aan het werk bent?” of “als je naait heb je dan schoenen aan of doe je dat op sokken, blote voeten, sloffen?” Eigenlijk zijn het vragen die er niet toe doen, maar ze zijn wel grappig. Zo was er ook een vraag over hoeveel klosjes garen je gebruikt per jaar met tal van antwoorden en foto’s er bij. Daar zat ik aan te denken toen ik in Groningen was en bedacht dat ik wel een klosje aurifilgaren van een bepaalde kleur kon gebruiken. Ik maak niet zoveel garen op eigenlijk, doordat ik niet zoveel groot werk maak en niet hele grote stukken met een ingewikkeld patroon doorstik, alleen die klos Aurifil…. een favoriet bij het met de hand naaien en ooit gekocht bij Cordi en in Eindhoven niet te krijgen. Dus op naar Cordi atelier met een goeie reden…. veel te leuk om even naar een quiltwinkel gaan.

Behalve het klosje garen zie ik daar natuurlijk weer van alles en ook iets moois wat me geen hoofdbrekens kost, een paneelquiltje met vogels en vlinders in silhouet. Na enig wikken en wegen kwam ik met de paneelstof thuis dus

OLYMPUS DIGITAL CAMERA                                                                                  en daar ben ik gelijk mee aan de slag gegaan. De stof voor de “lijstjes” en de sashing heb ik in m’n voorraad gevonden. Wat leuk om te doen, zwarte lijstjes om de panelen maken en deze met wat groen/petrol achtige kleur stof als sashing aan elkaar maken. Deze kleuren passen wel goed in m’n keuken. Dus als ie klaar is kan ik afwisselen met het kippenquiltje…. jaja, als die klaar is dan…

Op het internet was onlangs nog een mooie vogelquilt te vinden. Met de paperpiecemethode worden vogels-in-hun-vlucht-blokken genaaid. Wow, die vind ik prachtig!

Light In Flight                                                                “In flight” heet de quilt en het is een blok per maand quiltalong van thetartankiwi.com. Het eerste blok is een vliegende zwaan, links boven in de hoek. O,o, bijna ga ik voor de bijl, maar ik heb nog zoveel werkjes niet af…. eerst eens wat affo’s proberen te maken voordat ik steeds maar begin aan iets nieuws wat ik mooi vind. Het blokje van de zwaan heb ik maar opgeslagen om te onthouden.

Ondertussen houdt onze puppy me geregeld behoorlijk bezig met haar fratsen. Ze is al een paar keer op het voetpedaal van de naaimachine gaan staan terwijl die aan stond. Oei, dat gaf wat ellende, maar gelukkig kon ik het herstellen. Ze probeert steeds op bank of stoelen te zitten en dat mag niet!

OLYMPUS DIGITAL CAMERA                                                                                  Ja,ja, dag baasje, lekker puh! Ze vindt wat uit, laatst lag ze languit op drie eetkamerstoelen onder de tafel en ik maar zoeken waar ze gebleven was. En op de foto was ze op de stoel tegenover me gekropen terwijl ik zat te eten. Wat een rakker is het toch!