Bezig, bezig…

Vorige week zag ik bij “een randje per week” de nieuwe randjes en daarbij de intro van de tweede kleur. Leuk. Hoewel… ik pak m’n witte borduurgaren en ga aan de gang, maar ik vraag me ondertussen af of ik er goed aan doe. De witte steekjes zie je niet zo goed.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Wat nu? M’n dozen met borduurgaren er bij gepakt en een aantal kleuren geprobeerd, maar ik wil helemaal geen kleur toevoegen. Ik wil wit en daar ben ik dus maar verder mee gegaan. Dan kost het maar meer inspanning om het goed te zien. En nu het randje af is valt op dat het erg uitmaakt hoe het licht valt. Bij kunstlicht zie je het wit minder goed dan bij daglicht.

Een week later is het er dan toch echt even van gekomen. De randjes stellen me voor ’t blok, want daar verschijnt deze week een randje met andere steekjes. He, zo’n randje zou ik normaal gesproken overslaan. Teveel geprut op de vierkante millimeter. Maar ik had juist begin van het jaar met mezelf afgesproken dat ik de randjes gewoon allemaal zou borduren zoals het aangeleverd zou worden. Het leek me leuk te ervaren dat er een grote groep daaraan mee doet en we zo een soort van schoolklas vormen uit de tijd van onze moeders en grootmoeders. Ook het ervaren van dat “rust, reinheid en regelmaat” gevoel waarmee zij zijn groot gebracht en waarmee ik dit werkje kennelijk heb geassocieerd leek mee wel wat. Dat regelmatig werken aan iets wat duidelijk, eenvoudig en afgebakend is is prettig. Het doen en ervaren maakt bovendien dat je anders naar de geborduurde werkjes uit een tijd van voor jou kijkt. Die randjes die ik op school heb moeten borduren vind ik helemaal niet mooi.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Hier zijn mijn twee oefenstukjes te zien, gemaakt tijdens de handwerklessen toen ik een jaar of elf was. Het merklapje van mijn moeder met de randjes, het alfabet en de cijfers van rood borduurgaren op een soort van wit gaas kan ik nergens meer vinden, maar bij de werkstukjes op de site van de randje-per-week ontwerpsters komt dat type merklapjes veelvuldig voor. Nu, afspraak is afspraak, ook die met mezelf, en ik ben hard bezig de randjes te borduren met het inmiddels uitgeprinte patroon. Het is nog niet af…. misschien net op tijd voor komende zaterdag…

En het quilten? Daarover loop ik al te puzzelen vanaf dat ik thuisgekomen ben van de quiltweek. Van het vouwwerk de voorkant van een tasje maken leek me niet geschikt bij nader inzien, maar wat dan? Eerst ben ik op zoek gegaan naar een achtergrondstof.

OLYMPUS DIGITAL CAMERAOLYMPUS DIGITAL CAMERAOLYMPUS DIGITAL CAMERAOLYMPUS DIGITAL CAMERA

Nu, je ziet het, een paar mogelijkheden, maar nog steeds niet tevreden. Het is zo donker. In de bibliotheek ben ik op zoek gegaan naar het boek met vouwtechnieken en gelukkig was het boek dat ik op de cursus gebruikte aanwezig. Nu probeer ik er een wandkleedje van te maken met een rand van gevouwen vierkanten er omheen.OLYMPUS DIGITAL CAMERA

De lichte achtergrondstof had ik in de kast liggen voor een ander plan, maar afijn, er kan wel een stukje af. De blauw gewolkte stof en de groenige stof gebruik ik met de achtergrondstof voor de gevouwen vierkanten, en in het midden een roze gestreept blokje stof. Die vierkanten komen om de grote gevouwen zeshoek heen en dan volgt nog een afwerkbies. Het wordt een heel gepuzzel, want er zijn geen duidelijke maten gegeven. Dat zou ik uit moeten rekenen, maar dat lukt niet echt ben ik bang. Het vouwwerk verrast doordat het zoveel lagen heeft en de naden daardoor stofruimte vragen. We zullen zien hoe het uitpakt. Het is in ieder geval prettig iets meer idee te hebben hoe ik dit af zal ronden. Ook al barst ik straks misschien van de wandkleedjes.

Ik ben benieuwd hoe het jullie vergaat met alle werkjes en opgedane ideetjes.

Quilten in de Bosbeek

Op zondag 9 februari zoveel mogelijk quiltmateriaal wat ik nodig denk te hebben ingepakt om naar de quiltcursus in de Bosbeek te gaan. Een rolkoffertje, rugzak en tas staan bol van de spullen. Nu nog met de trein naar station Ede- Wageningen waar we, Marijke uit Leiden die ik ondertussen heb ontmoet in Utrecht en ik, worden opgehaald.

In de Bosbeek zijn al een paar quiltsters en na de thee kunnen we onze kamers inruimen en onze spullen voor het quilten in de zaal op de tafels leggen. Tegen de tijd dat de soep op tafel komt zijn we als groep compleet. We zijn een samengestelde groep van beginnende, iets gevorderde en een paar met ufo’s aan de gang gaande quiltsters. Voor de cursus kunnen we kiezen uit blokken maken voor een sampler of een vouwtechniek. Ik heb voor het laatste gekozen. Mijn naaimachine kon ik niet meenemen nu ik met de trein gekomen ben en die heb ik misschien ook niet echt nodig bij deze techniek. Mocht ik er toch gebruik van willen maken dan staat er wel een machine. Geweldig.

Maandag ben ik begonnen met het snuffelen in alle boeken die Annie had meegenomen en heb ik een paar stapeltjes stof van Annie voor bij m’n meegenomen stapeltjes stof gekocht. Ik kan aan de gang gaan en heb een vouwpatroon uitgezocht.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Als ik deze af heb wil ik proberen het te gebruiken voor een voorkant van een leuk rond tasje dat ik in een ander boek heb gezien. Het is een hele klus. Eerst de stof uitkiezen die ik wil gebruiken. Een proefstukje maken om te zien hoe het gaat en in te schatten hoeveel stof ik nodig heb. De beschrijving is niet heel duidelijk. We praten en proberen en prutsen wat af. Snijden, vouwen, schuiven en passen, vastzetten met naald en draad. Om me heen is iedereen ook druk aan het werk en de blokken met sterren, log cabin, bootjes en kompas ontstaan. Heel stimulerend.

Bij de koffie op maandag vieren we de verjaardag van Lydia met lekkere taart. Af en toe zijn we even weg naar de tv kamer, want de olympische spelen zijn in alle hevigheid losgebarsten en de schaatsfans onder ons, ik dus ook, moeten echt even kijken en aanmoedigen. Het regent medailles voor Nederland, keigoed!

Af en toe wandelen door het mooie beekdal en het weer leent zich daarvoor: droog, niet echt koud en een prettig zonnetje.

Op dinsdag voegt Carla zich bij de groep en Lydia gaat donderdag eerder naar huis. Maar tegen de tijd dat we vrijdag in zicht krijgen heeft Willy geleerd een stukje door te quilten. Ze heeft tal van vingerhoedjes, een aunty Betsy, een quiltring en allerlei attributen kunnen uitproberen en is steeds weer aangemoedigd met ” het is net als schrijven, je moet het elke dag even oefenen, dan kun je het straks echt wel”. Ondertussen heeft ze een groot deel van haar top ook nog es in elkaar gezet. Marjolein is begonnen om met mooie paapjestof een tas te maken. Tenminste, dat was het plan maar het wordt zo mooi dat ze besluit het af te werken tot een wandkleed. Marijke uit Leiden heeft een paar tasjes gemaakt, waaronder een met het cathedral window patroon en een placemat met verschillende blokken. Fia heeft bijna twee poppendekentjes af en een paar tasjes voor haar kleine nichtjes en zelfs een cathedral window tasje voor een pakje zakdoekjes. Nelly is flink opgeschoten met haar zwart/wit met roodaccent caleidoscoop patroon. Corrie heeft eerst een paar stoffen bakjes afgemaakt en een boeklegger afgewerkt en nu zit zelfs de top van haar kleine caleidoscoop quilt maar mooi in elkaar. Marijke heeft bijna alle blokken van de bedquilt voor haar kleinzoon af, waaronder een blok met een mooie kompas. Ria heeft het ‘stelendeel’ van haar zonnebloemen quilt klaar, precies wat ze van plan was en voelt zich weer uitgerust. Carla heeft de top van haar lampionnen quilt nu in elkaar zitten en een knalgeel speldenkussen in de vorm van een kip gemaakt, een cadeautje voor iemand. Lydia heeft een paar grote blokken gemaakt en ik heb mijn vouwpatroon in elkaar gekregen, maar het is nog geen tasje want ik had geen goed erbij passende achtergrondstof mee. Ik weet ook niet zeker of het een onderdeel van een tasje wordt, want ik vind het nogal dik geworden. Sommige vouwpatronen leveren toch enorm dikke stukken op, iets wat ik me niet gerealiseerd heb. In ’t vervolg zal ik daar meer rekening mee gaan houden bij de stofkeuze. Ik ben nog wel begonnen aan een eenvoudiger patroon van gevouwen driehoeken met alle kleuren van de regenboog.OLYMPUS DIGITAL CAMERA

In een Deens boek stond dat patroon en het is verwerkt tot een kleed. Heel leuk, vind ik. Dat wordt nog een heel werk, want het kleed bestaat uit zeker zeven ‘bloemen’, per ‘bloem’ zijn er zes gevouwen driehoeken nodig, en daaromheen een rand van allemaal gevouwen driehoeken. We zullen zien of het wat wordt.

Gezamenlijk hebben we nog een paar vouwtechnieken geoefend. Het kan in een kaart geplakt worden, maar je kunt het ook als blokje gebruiken in een quiltje of iets dergelijks.OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Niet iedereen vindt dat vouwen geweldig, maar ik heb me er wel mee vermaakt en ik vind die sterretjes en bloemetjes die er mee gemaakt kunnen worden leuk.

He, en dan gaat zo’n week toch weer snel voorbij. De gezelligheid, het samen koken en eten, de stimulans die uitgaat van met elkaar praten over quilten, dingen voordoen, dingen uitproberen, elkaar helpen, ach alles eigenlijk… het is voor herhaling vatbaar. In ’t najaar misschien.

Groetjes, bedankt allemaal en houd je taai Annie.

Bij de bakker en verder

’s Zaterdags is het boodschappendag en ’s ochtends vroeg ga ik naar de bakker. De vorige week had ik geen brood nodig, want er was nog genoeg in de diepvries en belde ik af voor het gereserveerde brood. De vrouw van de bakker, Miriam, hielp me vanmorgen en vroeg of ik al wat beter was…. eh… ik wist niet zo snel wat te zeggen. Hoefde ook niet want Miriam vertelde verder dat zij me door de telefoon zo verkouden vond klinken. Ja, ik werd dat weekend behoorlijk verkouden en ik realiseerde me plots dat m’n stem dat al verraadde, terwijl ik dat zelf pas later op de dag merkte. Ik was die dag met de “randjes van de week” aan de slag gegaan, maar door m’n waterige ogen en niesbuien lukte dat helemaal niet. Steeds maar foutjes en uithalen, ik zag het gewoon niet goed.  Nu leek Miriam even verbaasd “randjes van de week breien?” En ik “nee, borduren”. Miriam werd enthousiast en vertelde dat ze was begonnen een sjaal te punniken, omdat ze anders ’s avonds op de bank na de koffie bij het tv kijken en stil zitten gewoonweg in slaap viel. En als ze dan later op de avond wakker werd om het bed in te stappen lag ze vervolgens een tijd wakker. Moe zijn en stil zitten, dat leidt tot zoiets. Dat kon ik alleen maar beamen, want mij vergaat het af en toe net zo en dat stoort mij ook. Ik kreeg het mooie werkje te zien, het gaat een sjaaltje worden. Haar man had zich ondertussen hardop afgevraagd of dat zo’n sjaaltje werd wat in de kast komt te liggen en ook hier weer herkenning aan mijn kant. Bij mij thuis wordt me ook geregeld gevraagd wat het gaat worden, waarvoor ik dat nu weer maak of waarvoor je zoiets nu gebruikt. We lachen, we begrijpen elkaar volledig, die mannen ook, we gaan gewoon lekker door met wat we leuk vinden om te doen! En mijn randjes van vorige week zijn zeker afgekomen, kijk hoe het wordt:Image

Het eerste strengetje borduurzijde is al bijna op en ik heb snel nieuwe gekocht. Deze week wil ik wel lekker verder kunnen borduren met deze kleurverlopende groen. (de witte kleur bewaar ik voor als er twee kleuren nodig zijn). Ik was afgelopen week toch juist even naar de Quiltpuzzel voor wat stof. Angela vond de gekozen kleur borduurzijde aardig. Het hoeft toch niet altijd rood en blauw te zijn? Nee, ik ben maar wat blij met m’n groene kleur, het werkt prettig ook al zie je op de foto de lichtere gedeelten misschien minder goed dan de donkere. In ’t echt is het wel zichtbaar!

Het kleine quiltje van turning pin wheels is af en er stond zo’n ster in een quiltboek uit de bibliotheek waarvan ik me steeds maar afvroeg of ik zoiets zou kunnen maken. Nu dacht ik ineens ‘kom op, gewoon proberen’. (alle goede voornemens over wat planmatiger en met patroon enzo werken vergeet je soms helemaal)Image

Het boek gaf een goede uitleg en ik had naar mijn idee mooie stof er voor gevonden, dus ik ging aan de gang. Nu blijkt een van de stoffen, de paarsrozige, het me niet zo gemakkelijk te maken, doordat het een geweven stof is en ik langs diagonalen moet naaien. Nou, inderdaad, Carla kan op onbewaakte momenten tijdens een quiltweek roepen dat stof rekt, maar hier liep dat rekken van stof geregeld uit de hand. De ster zit in elkaar, maar dat is wel na tich keer uithalen eindelijk het geval.

Image

En ook al is ie nog steeds niet helemaal precies goed, ik ben er maar wat trots op en wat ik er mee doe? waar het voor gaat dienen?… dat ga ik nog bedenken. Daarom ben ik het nog niet verder gaan afwerken. Wel vind ik het leuk om met deze stoffen verder te gaan. De zalmkleurige stof was op, want daar had ik maar een klein stukje van gekocht. Aanvankelijk vond ik die kleur niet zo mooi, maar op advies van Angela ben ik het gaan proberen met een klein stukje. Ze zei dat het veel meer ging doen in het geheel dan wanneer ik alleen in rozetinten verder zou werken naast de blauwgrijs en grijszwart en daarin kan ik haar nu wel gelijk geven. Voordat ik deze ster maakte heb ik andere tinten roze van donker naar licht uitgeprobeerd, maar dat leverde een minder spannende ster op. Het is leuk om te ontdekken dat een los stukje stof een heel andere indruk geeft dan wanneer je het ziet in een geheel met andere stoffen.Image

Met dezelfde stof probeer ik een krans met een log cabin patroon te maken. Ik ben er al aan begonnen en hoe het gaat worden zullen we tzt wel zien. Log cabin blokken naaien is erg leuk om te doen en nu een keer een asymmetrische. Zestien asymmetrische blokken in totaal en dan zo geordend dat het geheel met een bepaalde omlijsting een krans gaat vormen. Gezien op Facebook bij Carol Cox en erg mooi in allerlei variaties van stoffen door verschillende quiltsters gemaakt. Ik hoop dat het niet erg is dat ik dit patroon van de foto’s overgenomen heb voor eigen gebruik.

En zo lekker bezig val ik niet onverhoeds in slaap ’s avonds, maar komt er van alles uit m’n handen.