Nieuwe rand

Nu ben ik wel even op dreef geraakt met dat stapeltje van mij. Het zou zo gaan dat je een werkje van je stapeltje van de 17 pakt, bij het project “17 in 2017”, en daar gedurende ± drie weken aandacht aan geeft, het in handen hebt en er aan bezig gaat. Oef, m’n gedachten gingen helemaal “spinnen” bij al die werkjes, maar na de opmerking van Francoise heb ik het quiltje met de viooltjes er tussenuit gehaald en opgepakt. Hier is toch wel iets aan te doen de komende drie weken?OLYMPUS DIGITAL CAMERA                                                                Het probleem was het doorquilten, dat is niet goed gegaan. Maar weer uitgehaald en nu rustig kijken en nadenken. De maten en uiteindelijke afmeting kloppen wel zo’n beetje, hier en daar een paar millimeter verschil maar dat valt mee. Ik wilde het eigenlijk doorquilten met zo’n raster, maar dat is geen goed idee. De eerste uitvoering was onregelmatig en op de bovenstaande foto is de tweede uitvoering te zien. Ook niet mooi. Wat me vervolgens opvalt is dat de rasterlijnen helemaal niet mooi lopen doordat het niet samengaat met de lijn van de gieter, d.w.z. de tuit van de gieter maakt een andere hoek en daardoor lijken alle lijnen scheef te zitten. Kortom, het rasteren is hier niet alleen te grof en niet mooi uitgevoerd, maar ook geen goed idee. Het rasterpatroon gaat nooit echt mooi harmoniëren  met het quiltpatroon. De stof maar weer zo goed mogelijk vlak gemaakt en gestreken. Nu, een ander idee dus en ik denk vervolgens over te gaan op het echo quilten. Dat gaat goed. Eerst precies om de gieter en de bloemetjes heen en dan met ongeveer een voetbreedte ertussen weer rondom doorstikken, enz. Bij het enz. werd het, voor zover het te zien was, steeds lelijker om na nog twee rondes stikken te stoppen. Ik ben geen “kei” in bochtjes naaien. Dit heb ik weer uitgehaald, het werd veel te druk met al die rondingen. He, vervelend. Wat nu? Na een nachtje slapen heb ik besloten het quiltje maar net zo door te stikken als het quiltje met de vliegtuigjes voor Cordi- atelier, want dat lukt me tenminste. Het is niet opzienbarend, maar wat mij betreft kan het er nu mee door.OLYMPUS DIGITAL CAMERA                                                                De bies er nog om en dat gaat snel en gemakkelijk in een keer. Eigenlijk moet er nog tunnel aan en een label. En het quiltje moet zeker gewassen worden, want het witte van de ondergrondstof is helemaal groezelig geworden, maar om een foto te maken heb ik het even opgehangen. Pfff, ik ben maar wat blij dat ie al zover af is. Toch wel leuk, zo’n maarts viooltje in huis! Bijna 1 van de 17 van de lijst geschrapt.

Met de grote oranje quilt ben ik op stap geweest naar de Quiltpuzzel. De banen met de nine patch blokken zijn aan het middenstuk gezet en nu is de laatste rand aan de beurt. Welke stof ik daarvoor zal gebruiken weet ik niet goed, maar bij Angela barst het van de stoffen. Keuze genoeg, dat wel, maar of het dan gemakkelijker wordt? Na een aantal pogingen passen, kijken en meten, komen we er gelukkig wel uit!                         OLYMPUS DIGITAL CAMERA                                                                                  Had ik aanvankelijk een groene stof met klein werkje in gedachten dan heb ik dat laten varen voor een stof waarin zowel oranje als groen terug komen. De onderste stof, groen met een klein onregelmatig wittig stipje, wordt de bies. Met deze quilt kan ik weer verder. OLYMPUS DIGITAL CAMERAOLYMPUS DIGITAL CAMERA                                                                Ook mocht ik nog een paneeltje uitzoeken en bovenaan lag een kalkoen. Wat grappig! Het deed me denken aan een theemuts die we vroeger hadden, een kip. De kip is door de tand des tijds vergaan en we hebben nu een hond als theemuts. Deze kalkoen is een deurhanger voor thanksgivingday. Die ga ik nog eens maken, dat kan misschien zo tussendoor eens als het quilten me weer even te machtig wordt….

 

Naar een museum…

In de kerstvakantie waren we naar museum De Pont in Tilburg om een tentoonstelling te bekijken van Callum Innes, een Schotse kunstenaar, “I’ll close my eyes”.              OLYMPUS DIGITAL CAMERA                                                                               De folder vertelt dat het gaat om “een ruim overzicht met series schilderijen, aquarellen en werken op oliepapier, vanaf eind jaren tachtig tot nu toe. Nieuw zijn de vijf muurschilderingen die Innes op verzoek van De Pont heeft gemaakt”. Op de voorkant is de kunstenaar te zien terwijl hij een muurschildering maakt. Ook is er een uitgebreide video waarin Innes uitlegt wat hij doet, hoe en waarom en dat is wel meer verhelderend. Je gaat beter en meer betrokken kijken en navenant meer ervaren. Innes stelt “je kunt de dingen voelen met je ogen. De observatie staat veel dichter bij de gedachte dan de woorden”. Ik ben geen kunstkenner, maar gewoon een kijker en kan genieten van het kijken naar kleur en kleurvlakken. Het brengt inderdaad wat teweeg zonder dat ik dat zo benoemen kan.                                   2017-01-05-tilburg-dsc_4924_19202017-01-05-tilburg-dsc_4921_1920                                                              Dit zijn een paar grote schilderijen, in zwart, wit en grijstinten. Soms lijkt het stof van Oakshott, met rafels aan de rand, maar toch ook weer niet. Stof is als materiaal anders. Er zijn ook schilderijen met blauw en violet en een serie wat kleinere schilderijen met oranje.2017-01-05-tilburg-dsc_4911_1920                                                               Die trekken me verschrikkelijk aan en Peter heeft foto’s voor me gemaakt. Die oranje kleur prikkelt me nu ik bezig ben met een quilt waarin die kleur zo prominent aanwezig is. Die kleur dwingt, verrast, laat je reageren. Het voegt zich moeilijk en daagt uit. 2017-01-05-tilburg-dsc_4910_1920                                                             Zo naast elkaar lijken het wel quiltblokken. Gisteren kreeg ik de nieuwsbrief van het Modern Quilt Guild en al kijkend bij #showusyourmqg zag ik bij jenpipp een quiltje met oranje blokken, naast wat grijze en zwarte, aan twee kanten gekaderd met witte stof…. dat is toch grappig en opmerkelijk. Ik weet niet hoe je een foto van instagram of een ander blog in mijn blogje kunt zetten en of dat überhaupt mag van de eigenaar van de foto, maar misschien kun je het makkelijk vinden via google. De tentoonstelling van Innes’ werk is nog tot 26 februari te zien.

Bij de uitgang van het museum lag een boekje over het Mondriaan jaar en 100 jaar De Stijl. Dat is praktisch en heel overzichtelijk.                                                              OLYMPUS DIGITAL CAMERAOLYMPUS DIGITAL CAMERA        Er zijn tal van activiteiten georganiseerd in heel het land en dat is per maand en provincie goed te vinden zo. Het boekje is vast wel bij musea en vvv’s te krijgen voor belangstellenden. Ik heb er in zitten neuzen en al een paar aangestreept. Ook over kleur.OLYMPUS DIGITAL CAMERAOLYMPUS DIGITAL CAMERA      Op de website van Eliasson heb ik een kijkje genomen en dat beloofd wat! Dit jaar een bezoekje naar Amersfoort plannen dus. Maar van 20 mei tot 17 september zie ik ook een mooie tentoonstelling aankomen in het Kroller- Muller, “Arp: the poetry of forms” en de foto’s die bij de aankondiging staan zijn mooi! Wow, dat komt…. wat in het vat zit verzuurt niet. Nu ben ik thuis nog even bezig met m’n oranje quilt. De randen, waarvan de nine patch blokken verkeerd waren, zijn losgemaakt. Een kwartslag gedraaid en opnieuw in elkaar gezet. Ze kunnen weer aan het middenstuk genaaid en om ze te passen leg ik het geheel even op de grond.                                                          OLYMPUS DIGITAL CAMERAOLYMPUS DIGITAL CAMERA    Juun bedenkt zich niet en gaat er pontificaal midden op liggen. Kijk haar ogen glimmen! “Lekker veel aandacht krijg ik zo”, lijkt ze te denken, terwijl ik er steeds omheen loop te prutsen en te bukken om te passen en te meten…. de rakker! Echt boos op haar worden kan ik niet, ze had de afgelopen dagen een zere achterpoot en dat gaat nu gelukkig een stuk beter. En met de randen komt het vast wel goed.

Stapeltjes

In de kerstvakantie bedacht ik dat ik een oude grote boekenkast beter in gebruik kon nemen dan dat deze zo in onderdelen gewoon in de weg bleef staan op de zolderverdieping. Eigenlijk een mooie kast om al m’n quiltspullen in te doen en zo was ik een dagje in de weer om het kleine kamertje te reorganiseren, de kast te plaatsen en de spullen er in te doen. Wat een goed idee! Maar wat kwam ik ineens veel “verrassingen” tegen! Leuk, maar ook wel iets onrustbarend…. zoveel dingetjes waaraan ik was begonnen, pakketjes met plannetjes…. een stapeltje Ufo’s eigenlijk. Daar was op dat moment niet veel aan te veranderen, want er kwamen gasten en in de vakantie was er van alles om te doen. Maar de stapeltjes zijn niet terug in de kast gestopt en niet verdwenen. Begin januari las ik op de weblog pomegranateandchintz.wordpress.com over 17 Ufo’s in 2017 en dat is interessant. Eigenlijk is het wel een goed idee om dat stapeltje te lijf te gaan met een PLAN. Niet zomaar een plan, maar een plan dat werkt en de inschatting is dat dit idee van Meredith zou kunnen werken. Je kiest 17 werkjes uit je weggestopte spul en beslist dat je daar het komend jaar een tijdje mee bezig gaat. Het hoeft niet af, maar je neemt het in handen en bedenkt wat ermee te gaan doen en hoe. Eerst dacht ik nog niet 17 werkjes te hebben, maar dat valt tegen. Dat je opzoekt welke werkjes in aanmerking komen en die apart legt is al een goed begin!  OLYMPUS DIGITAL CAMERA                                                            Deze quilt ligt er al een tijdje. Een paar banen van het doorquilten waren niet mooi gelukt en daar stagneerde de boel. Wat jammer toch, maar ineens zie ik dat er wel een oplossing is.  Zoiets kan best aangepakt worden en daar hoeft een quilt in wording niet eeuwig voor op een stapeltje te liggen, zo spreek ik mezelf streng toe. Bij 17 werkjes, verdeeld over een jaar, is er voor elk werkje ± drie weken om mee bezig te zijn en dan kan er veel gebeuren. Misschien lukt het wel de banen uit te halen, opnieuw door te stikken, een bies erom en label eraan en het is gefixed.                         .OLYMPUS DIGITAL CAMERA                                                                Het borduurwerkje liep niet soepel….. het lijkt erop dat ik met te dik garen werk en dat kan vast beter. Daar ga ik me ook drie weken over buigenOLYMPUS DIGITAL CAMERA                                                                De quilt met de vogelhuisjes is om onduidelijke reden blijven liggen. OLYMPUS DIGITAL CAMERA                                                                Bij het quiltje met de viooltjes ging het doorquilten niet goed, ook niet na uithalen en opnieuw beginnen. Toch eens kijken hoe dit op te lossen isOLYMPUS DIGITAL CAMERA                                                           Hier zou ik een klein tasje van maken, maar omdat ik zo tegen het innaaien van de rits opzie…. juist ja, dat kan ik ook wel eens in drie weken proberen.OLYMPUS DIGITAL CAMERA                                                                De Camelot uit de Quiltmania ligt er nog. Twaalf cirkels gemaakt, nog vier te gaan. Eigenlijk vind ik dit leuk om te doen, maar het is moeilijk en vraagt daardoor geduld en concentratie. Daarbij is het van traditionele quiltstoffen gemaakt en hoewel ik die mooi vind had ik er net even genoeg van afgelopen zomer en wilde ik even “wat moderns”OLYMPUS DIGITAL CAMERA                                                                Met dat “moderns” ben ik gelukkig wel mooi aan de gang. De New York Beauty delen ben ik vorig jaar bijeen gaan zoeken en op een andere manier gaan verwerken. Een goed idee en dat werk heb ik geregeld in handen om kleine stapjes verder te gaan.OLYMPUS DIGITAL CAMERA                                                              Nu ben ik bij de op een na laatste rand aangekomen, maar die zit iets verkeerd. Er wordt hard aan gewerkt om dat te verbeteren.                                                   OLYMPUS DIGITAL CAMERA                                                             Het is dan wel gelukt om het kerstbomenquiltje af te maken voor kerst, maar de Twelve days for Christmas is helaas blijven liggen. Tja, ik kan niet kiezen met welk patroon ik de rand zal doorquilten en dan stokt het proces om tenslotte tot stilstand te komen…OLYMPUS DIGITAL CAMERA                                                             De sterretjes, allemaal verschillend, allemaal met de hand in elkaar gezet en het geheel is bijna af. De ondergrond langs de randen moet nog en dan een randstof er omheen…OLYMPUS DIGITAL CAMERA     OLYMPUS DIGITAL CAMERA                                                      Een grote tas vraagt nog om afwerking, een quiltje met Bowties, bloemen en waaiers kan nog verder doorgequilt, het rolkussen van Hidde vraagt nog om een rits…. Ja, ja, die 17 Ufo’s in 2017 is een heel goed idee voor mij.

De Splendid sampler bom volg ik ook al vanaf het begin en download de blokken zonder ze overigens allemaal te maken. De blokken die ik echt leuk vind maak ik wel en dat worden dan kussens of een placemat of zo. Vanmorgen klikte ik voor de post met blok 99, ontworpen door Kimberly Einmo, en daar lees ik een stimulerend zinnetje wat hier wel heel toepasselijk is: “Progress, not perfection. Five to ten minutes of stitching a day will allow you to accomplish far more than you could imagine, plus it is a great way to feed your creative soul admits your hectic schedule!” Dat kan ik alleen maar beamen. Door elke dag even iets op te pakken en wat te naaien krijg ik wel af en toe iets af….. en doe ik weer ideetjes op….                                                   OLYMPUS DIGITAL CAMERAOLYMPUS DIGITAL CAMERA                                                                Zo bleef er stof over van de tas in een mooie blauwe kleur en zie ik bij Pat Sloan een nieuwe bom waarbij die kleur gebruikt wordt. Dat is leuk en de blokken zijn niet zo bewerkelijk. Toch geprobeerd en in een middag klaar, maar ik weet nog niet of het de hele quilt gaat worden van de Children’s library. De blokken heb ik op de muur in m’n werkhoekje gehangen en daar hangt een klein blokje onder in toevallig dezelfde kleurtint. Het kan zijn dat ik die erbij ga gebruiken als het me lukt die in dezelfde maat te krijgen.OLYMPUS DIGITAL CAMERA                                                                               Ook het breien gaat goed en in  het boekje van de handwerkbeurs zie ik een patroontje dat me er toe aanzet nog een muts te gaan breien.  OLYMPUS DIGITAL CAMERA                                                             Het is al zover dat ik kan gaan minderen en komt deze nog af voordat de winter weer voorbij is. Van weeromstuit is het blogje nu wel erg lang geworden.

Hup met de feestelijkheden

Bij ons begint januari direct na nieuwjaar met een verjaardag. Onze jongste zoon werd 21 dit jaar. Hij had eigenlijk niet een duidelijk verlanglijstje, dat komt vaker voor, maar daarom niet getreurd. Er is tot aan nu steeds wel wat leuks te vinden geweest om aan hem te geven. Ook nu.  Zo eens in z’n kamer rondkijkend, zag ik een paar kussens die wel een nieuw jasje konden gebruiken. Een vierkant kussen en een rolkussen. Voor de laatstgenoemde had ik jaren terug eens een hoes gemaakt, maar die ziet er nu niet meer zo florissant uit. Surfend op internet zag ik een leuk patroon voor een vierkant kussen en daar ben ik mee begonnen. Tekenen, stof bij elkaar zoeken, paper piecen en alle verschillende delen in elkaar zetten….             OLYMPUS DIGITAL CAMERAOLYMPUS DIGITAL CAMERAOLYMPUS DIGITAL CAMERA                                                                om dit blok vervolgens nog eens drie keer naaien. Dan nog een achterkant, enveloppe model, en een bies er omheen maken. Dit lukte allemaal in de kerstvakantie zonder dat Hidde het zag…                                             OLYMPUS DIGITAL CAMERA                                                               Zo is het hoesje uiteindelijk geworden en Hidde vond het mooi. Voor het rolkussen was ik ook lekker op dreef, maar het patroon dat ik daarvoor koos, bleek wat bewerkelijker en is nog niet af. Ik zou reepjes stof in banen witte stof naaien, zodat er een grote lap ontstaat als basis voor de hoes. Van deze lap maak ik dan een koker door een rits tussen de boven en onderkant van de lap te naaien en aan de beide uiteinden van de koker een rond stukje stof te naaien. De lap ontstond na een paar middagen naaien wel, maar de maat van de lap pakte anders uit dan gedacht en berekend, en daar kwam dus de kink in de kabel.OLYMPUS DIGITAL CAMERA                                                                De breedte was ietwat te breed en de hoogte was duidelijk te krap om een koker te maken waarin het kussen zou gaan passen. En terwijl ik stond te denken en te puzzelen komt dochter binnen en vindt het een mooie top voor een quiltje….. Een kussenhoes?….nou…. kun je niet een andere hoes maken…. Tja, zo sloop de twijfel er natuurlijk verder in. Kortom de hoes voor het rolkussen laat nog even op zich wachten. Hidde vindt het niet zo erg gelukkig. Ik heb nieuwe stof gekocht en het komt echt een keer goed binnenkort!

Ondertussen snel door met een cadeautje voor een pasgeboren baby’tje. Daar had ik iets voor gekocht, maar ik vind het ook leuk om iets te geven wat speciaal voor het baby’tje is gemaakt. Zo ben ik aan een slabbetje begonnen.                                                    OLYMPUS DIGITAL CAMERA                                                                Het is zeker lang geleden dat ik een slabbetje maakte, maar het is toch wel een leuk werkje. Er zijn heel grappige patroontjes te vinden. Deze is het geworden voor kleine Mink.

En in de laatste week van januari is dochter jarig. Zij heeft altijd een uitgebreid lijstje met van alles er op. Ze had bij mij een tas zien staan, waarmee ik bezig ben om af te maken, en die zag ik er zelfs op prijken. Nu is deze wat bewerkelijk en nog niet af. OLYMPUS DIGITAL CAMERA                                                                               Wordt aan gewerkt en als die klaar is kan die richting dochter. Eerst heb ik maar een muts gebreid, ook op de verlanglijst. Dat leek me slimmer, omdat het nu soms nog zo koud is.OLYMPUS DIGITAL CAMERA                                                            Het is ook al enige tijd geleden dat ik iets breide en met vier pennen breien is helemaal historie, maar kennelijk verleer je zoiets niet. Alleen het minderen kostte even wat gepieker over “hoe deed ik dat ook al weer”. Dat is goed gekomen, OLYMPUS DIGITAL CAMERA                                                                Mirjam heeft ‘m al in gebruik. De muts is ietwat ruim uitgevallen. Misschien gaat ie als ie nat wordt nog iets in elkaar, maar tot aan nu vond Mir het geen probleem.

Door een fikse ontsteking onder een kies moest de kies er uit, zo werd besloten na een tandartscontrole. Oef, wel even een paar vervelende dagen en ik dacht om de zinnen te verzetten ‘kom, laat ik eens lekker aan m’n vrolijke oranje quilttop verder werken’. De randen met four patch blokken had ik inmiddels klaar en deze zou ik er mooi aan kunnen zetten zo ter afleiding van de pijn in m’n mond. OLYMPUS DIGITAL CAMERA                                                             De quilttop op de grond uitgelegd en het ziet het er zo uit. Ik heb, me van geen kwaad bewust, de banen vastgezet. Toen ik vervolgens op zou meten hoeveel stof ik nodig denk te hebben voor de volgende baan, zag ik pas de fout. De four patch blokken aan de zijkanten links en rechts moeten een slag gedraaid, zodat de vier kleine blokjes op een rij allemaal een richting op lopen. Dat vond ik juist zo leuk aan het patroon! Oei oei, de zijkanten maar weer los gemaakt om het opnieuw en nu goed te doen. Waar ben ik tegenwoordig helemaal zonder m’n tornmesje! Nou ja, het hele karweitje heeft desondanks wel doel getroffen, want m’n aandacht verlegde zich meteen goed naar het naaien. De pijn in m’n mond is nu gelukkig over, de ontsteking is bijna verleden tijd en over een paar maanden kan de tandarts aan de gang met een brug.

Heel Holland quilt

Afgelopen zaterdag was er een open dag bij Cordi atelier in Groningen en zou er een tentoonstelling zijn van alle ingezonden quilts voor de wedstrijd “Heel Holland quilt”. Dit was naar aanleiding van het 40 jarig bestaan van de winkel van Anni, Cordi atelier. Helemaal nieuwsgierig geworden wat er zoal gemaakt is, zeker nu ik ook een poging had gewaagd en een quiltje had ingestuurd, zijn we naar Groningen gereisd om het allemaal te bekijken. Maar wat een weer ineens dit weekend! Tsonge, veel wind en grote buien natte sneeuw hebben we doorstaan. Gelukkig zonder schade.OLYMPUS DIGITAL CAMERA                                                                              Het prikbord bij de deur van de winkel kondigt de tentoonstelling al aan. Er zijn 83 quiltjes van 40 bij 40 cm ingestuurd. Ze hangen op de eerste verdieping, aan de wanden van de cursusruimte en het is een vol, druk, kleurrijk geheel geworden. Niet alle quiltjes kreeg ik op de foto vanwege de beperkte ruimte, maar de meeste zijn toch wel te zien.OLYMPUS DIGITAL CAMERAOLYMPUS DIGITAL CAMERAOLYMPUS DIGITAL CAMERAOLYMPUS DIGITAL CAMERA                                                                En ja hoor, daar bovenaan, tweede van rechts hangt mijn quiltje. Een mooi plekje. Ik verbaas me over zoveel verschillende verwerkingen van de stofjes die we mee gekregen hadden en in het quiltje verwerkt moesten worden. Wel een heel aantal quiltjes met taarten, sterren en met vlaggetjes vanwege de feestelijke aanleiding. Zelf had ik de skyline van Groningen gemaakt met de winkel daarin geborduurd en vliegtuigjes in de lucht.OLYMPUS DIGITAL CAMERAOLYMPUS DIGITAL CAMERA                        De ijsjes waarop we getrakteerd werden tijdens de open dag in de zomer, de dag dat we het stofpakketje konden halen om mee te doen met de wedstrijd, is bij mij aan de achterkant gekomen. In de banners aan de vliegtuigjes heb ik de gekregen stof verwerkt en Cordi 40 jaar geborduurd. De geborduurde dingen zijn op de foto helaas niet erg goed te zien. Als er vroeger feest was, zoals Koninginnedag of Groningens ontzet, dan waren er meestal zulke vliegtuigjes in de lucht te vinden en deden we ons best om te lezen wat er op de wapperende banners stond. Lezen hadden we toen net geleerd en als kind ging ik naar de toen lagere, nu basis, school in de Oranjewijk, de Nassauschool.OLYMPUS DIGITAL CAMERAOLYMPUS DIGITAL CAMERA    En dan de winnende quiltjes! Hierboven de foto’s van de drie winnaars van de beginnersklasse, zonder mij natuurlijk maar dat geeft niet, en de drie van de gevorderden. De andere foto geeft twee winnaars weer voor de originaliteitsprijs. De meest rechtse geeft een patroon weer dat doet denken aan de plastic tasjes waarin we de spulletjes, die we kochten, meekregen. Het is jammer dat er geen namen bij stonden. Die kan ik er nu niet bij zetten, maar ze staan mogelijk wel op de site van Cordi atelier.

In de werkruimte van de winkel was ook de mogelijkheid kennis te maken met cursusinhoud en de mensen die de cursus gaan geven het komend jaar. Het was een drukte van belang.  Wel gezellig en informatief, maar het is ook wel weer mooi om op te stappen en nog even door Groningen te slenteren en te kijken nu we er toch zijn. Dus nog een klosje garen en wat lapjes gescoord en verder op pad door de binnenstad en ’s avonds naar vrienden om gezellig bij te praten en te logeren tot we zondag weer op huis aangingen door het winterse landschap.

uithalen en opnieuw beginnen

De kerstboompjes kunnen toch niet weer in de schoenendoos? Dus maar begonnen met het uithalen. Eerst dacht ik een paar rijen te doen, de ergste en met name waar het helemaal scheef ging bij het in elkaar zetten van de top, maar er kwam vaart in het lostornen en het werkje tussendoor is ineens zomaar geklaard. Een hele stapel vormde zich: boompjes, sashings en omlijsting van de boompjes van hartjesstof. Tjonge jonge, ik kan weer een start maken. Ik heb wat nieuwe stof gevonden passend bij de gebruikte stof, maar of het genoeg is? Voor de zekerheid heb ik alles maar gestreken en bij elkaar gelegd.OLYMPUS DIGITAL CAMERAOLYMPUS DIGITAL CAMERA                                                                Zo, aan de gang maar met vooruit naaien. Eerst alle middennaden gedaan, de blokjes geperst en op maat gesneden en vervolgens de hartjesstof er omheen als een lijstje. Het gaat. Wel lastig, al die draadjes en erg veel stof is er niet. Weer strijken en op maat maken. Dat deel van het proces is al weer klaar en nu verder met de sashings. De tussenblokjes, die ik eerst gebruikte waren kleine blokjes van Dunroven stof. Dat rafelt zo erg dat het niet meer goed te gebruiken is. Gelukkig heb ik ook een stukje lichte hartjesstof en die moet de groene blokjesstof dan maar vervangen. Fijn, ketting naaien van blokjes en sashings.OLYMPUS DIGITAL CAMERAOLYMPUS DIGITAL CAMERAOLYMPUS DIGITAL CAMERA                                                                                 Dat gaat als een speer en zo lukt het om de top weer in elkaar te zetten. He, he, vrijwel vierkante blokjes en redelijk recht. Perfect wordt het nooit, maar ach, “dit kan ik hebben”, dus verder met het dubbelen. De meeste boompjes zijn afgelopen zondag doorgeregen. Nog de sashings doorquilten en een bies eromheen en een ophangtunnel aan de achterkant. Ik ben best wel even op dreef met de kerstboompjes. Misschien lukt het me om de quilt nu af te maken. De sterren knoopjes voor op de boompjes kan ik niet meer vinden. Mochten ze nog eens onverhoeds opduiken, dan kunnen ze er altijd nog opgezet worden.

Toen dat uithalen zo soepel ging dacht ik ook de “Row by row” van Berlijn maar even aan te pakken. De applicatie van de Brandenburger Tor was toch niet helemaal naar m’n zin gegaan en deze is, zittend op het puntje van m’n stoel want je kunt niet aan het uithalen blijven tenslotte, nu machinaal vastgezet.                                        OLYMPUS DIGITAL CAMERA                                                                Deze kan ik ook dubbelen, maar daar begin ik een andere keer aan. Mooi iets voor volgend jaar om af te maken.                                                                                                In de doos van de kerstbomen ontdekte ik nog een aantal kerstsokjes. Uitgeknipt en wel, alleen nog maar in elkaar naaien….. Toch even proberen nu ik de naaimachine op tafel heb staan….                                                     OLYMPUS DIGITAL CAMERAOLYMPUS DIGITAL CAMERA                                                             Leuk om zo’n klein werkje tussendoor te doen en het direct af te kunnen maken. Nu nog een kerstboom halen. Daar zijn we altijd wat laat mee, maar misschien lukt dat vanmiddag.  Dan begint het voorbereiden voor kerst en het huis versieren. Het handwerken komt op een wat lager pitje te staan tot er weer meer tijd voor is. Nou ja, een borduurwerkje heb ik nog wel bij de hand….

Verder natuurlijk heel fijne kerstdagen gewenst en een goede jaarwisseling met frisse start en veel inspiratie!

zomer en winter….

Als ik zit te computeren en af en toe moet wachten bij het “processing” heb ik meestal wel iets in de buurt liggen waar ik wat mee kan doen om het wachten te bekorten. Zoals het werkje van de laatste regiodag bijvoorbeeld. Dat ligt onaf wat rond te slingeren op m’n werktafel en af en toe worden er wat steekjes gezet, maar nu is het dan toch af.OLYMPUS DIGITAL CAMERA                                                             Het was niet het makkelijkste werkje en ik ben bang dat het m’n enige werkje blijft in traboutis. Als ik zoiets zie bij Carol Cox of op een tentoonstelling vind ik het mooi en kunstig gemaakt, maar het is een gepriegel en geduld werkje! Van een afstandje beschouwd kan het werkstukje van mij er misschien nog mee door, maar dichterbij bekeken valt het niet zo mee…. Afijn, het is een oefening.

Door dit werkje wordt het toch duidelijk dat kerst er aan komt en o, o, o, de kerstboompjes dringen door tot het bewustzijn. Die lagen ook al in een schoenendoos te wachten tot het probleempje van afgesneden toppen opgelost zou worden. Het zou geheel in elkaar gezet dan een aardig quiltje aan de muur in de keuken kunnen zijn in de kersttijd. Maar zo ver is het even niet….                                                          OLYMPUS DIGITAL CAMERAOLYMPUS DIGITAL CAMERA     Op bovenstaande foto, van tijden geleden, is te zien dat ik alle boompjes een plekje heb gegeven en gewoon ben verder gegaan indertijd. Nu ik het weer tevoorschijn heb gehaald ben ik er helemaal niet gelukkig mee. Voortschrijdend inzicht. Ook maar uithalen dus en terwijl ik daar mee bezig ben zie ik dat de blokjes breder zijn dan ze hoog zijn. Ik kom op het idee de middennaad meer in te nemen. De blokjes worden dan vierkant, 12 bij 12 cm, en het grote voordeel is dat de bomen weer punten kunnen krijgen. Wow, dat ik dat toentertijd niet heb beseft! Wat dom nu weer, maar ach, het is beter ten halve gekeerd dan ten hele gedwaald en nu zit ik tijdens het computeren tussendoor steeds achteruit te naaien totdat ik weer vooruit kan. Ooit komt het wel weer voor elkaar. Zo rol ik overigens wel van zomer naar winter, naar zomer enz. door deze verschillende werkjes. Maar de zomerquilt is nu in de wacht gezet. Terwijl ik de rand met de blokken naaide ontdekte ik dat er iets te weinig naturelkleurige stof is. De stof komt van Calicohouse in Antwerpen en dat wordt nog door dochter uit Antwerpen meegenomen. De stof gebruik ik bij de ‘double four patch’ blokken. Het patroon voor de quilt komt uit de Quiltmania en ziet er zo uitOLYMPUS DIGITAL CAMERAOLYMPUS DIGITAL CAMERA  Mijn quilt geeft een totaal ander beeld door een compleet ander kleurgebruik, OLYMPUS DIGITAL CAMERAOLYMPUS DIGITAL CAMERAmaar dat is verrassend en vind ik juist wel leuk. Op de overzichtsfoto komt de kleur toch niet goed tot z’n recht. Moeilijk is dat, om in de winter in huis een overzichtsfoto te maken als de quilt zo groot wordt. Aan de vier ‘stelen’ worden nog ‘blaadjes’ geappliqueerd. Er komt nu een groene rand om met kleine oranje bloemetjes hier en daar en vervolgens de blokjesrand. Daar ben ik mee bezig, maar dat ligt nu even stil. He, hadden ze maar stapeltjes tijd in de aanbieding tijdens de hamsterweek van de grootgrutter!