Nu al juni

De tijd vliegt. Het laatst schreef ik een post eind maart en nu is het alweer juni! Ondertussen zitten we natuurlijk helemaal niet stil. De mooie tentoonstelling van de quilts van Petra Prins en Di Ford heb ik bezocht in de kerk in Amersfoort. Er zijn al zoveel foto’s van te zien geweest bij verschillende blogs dat de mijne nu nog weinig toevoegen. Vlak daarvoor ben ik naar de quiltweek in een natuurvriendenhuis geweest en hebben we een snijtechniek geoefend en wat vrijer werken met de stof.                                                                Twee kleine werkjes heb ik nu afgemaakt. Er is nog een kleurrijk en vrij werkje onder handen, want het doorquilten is nog niet helemaal klaar en de afwerking volgt nog. Het vogeltje heb ik thuis gemaakt. Het patroon stond in een quiltblad dat ik mee mocht nemen. Die is leuk geworden en kan, als er een lintje aan gemaakt is, gezellig aan de stang van m’n lamp hangen. Na de quiltweek hebben Peter en ik een week gewandeld.                                                           Langs de Rheinsteig deze keer. We begonnen met mooi weer, maar kregen ook een paar dagen de hele dag regen voor de kiezen. Toch wel een mooie tocht desondanks, hoewel het pad soms erg glibberig was geworden. Door die lage wolken en het weer konden we ons wel veel makkelijker inleven in de volksverhalen die in dat gebied de ronde doen. Voor ons ’s avonds een fijn hotel of pension en lekker eten, in vroeger tijden was dat wel anders!   Voor zo’n wandelweek neem ik geen handwerkspullen mee. Het neemt maar plaats in en je komt er toch niet aan toe. Eenmaal weer thuis heb je dan ineens veel zin om weer wat op te pakken. En in het kader van “17 in 2017” heb ik maar eens wat afgemaakt.                                                                 Dit werkje zou een tasje worden en nu heb ik het in elkaar gemaakt en is het een etuitje voor m’n stofschaar, want die paste nergens in als ik die mee wilde nemen. En het etui dat we maakten op de gildedag in mei heb ik ook afgemaakt om het stapelen te voorkomen.                                                                     Ook de Camelot is weer van de stapel ufo’s gepakt en heb ik eens uitgelegd.                                                                De laatste vier cirkels  ontbreken nog, maar daar wordt aan gewerkt. Twee zijn er al af, een derde zit in elkaar maar ligt nog niet mooi plat. Een vierde komt ook binnenkort. Op de bee, waar ik sinds mei heen ga, is ook een quiltster met de Camelot bezig. Ze gebruikt quilt-as-you-go techniek om de quilt af te maken en dat lijkt me ook een goed idee. Nu is de eerste cirkel in de ondergrondstof genaaid en ben ik die ’s avonds aan het doorquilten.                                                                 De blokjes voor op de hoeken maak ik er later aan, als alle blokken af zijn. Het zal wel even duren voor het zo ver is, mijn tempo van doorquilten kennende …..                                                        In juni was er alweer een nieuw blok van de Children’s library BOM, terwijl ik de voorgaande twee nog niet af had en bovendien even vergeten was hoe het nu toch ging. Was het patroon met naad of zonder naad weergegeven? Dat ging dus precies fout bij mij, maar het is uiteindelijk toch gelukt.   Dit zijn mijn blokken 4, 5 en 6                                                       

Nog een paar blokken te gaan voordat het geheel in elkaar gezet gaat worden.                                                          Tussen de blokken komen banen en daar gebeurt ook nog iets mee, maar dat blijft nog even een verrassing…. Ik ben benieuwd. Verder maak ik flying geese, zoals bij het project bij Temecula quilts op woensdagen. Maar eigenlijk maak ik ze op een woensdag voor alle woensdagen van die maand.                                                                                          Er zijn 168 flying geese klaar en 44 zijn wel genaaid, maar moeten nog bijgesneden worden. Het begint al een heel kleed te worden zo op de tuintafel uitgelegd. Het past er maar net op. En dan te bedenken dat ik die flying geese nooit zo zag zitten om te naaien! Het gaat me steeds beter af. Tussendoor heb ik met een snelle techniek nog zandlopertjes gemaakt, ook zo’n patroon dat ik meestal ontweek. Nu lukt het me al aardig en de zandlopertjes zijn in een kleedje beland  voor in een dienblad voor Mirjam.                                                             Dat was het wel zo’n beetje wat ik de afgelopen tijd gemaakt heb. Nu het geregeld zo mooi weer is om buiten te zijn, zal het van de zomer wel niet in zo’n vaart doorgaan. Hoewel…. het is leuk en heel prettig om projecten af te kunnen maken!

Regiodag Noord Brabant Oost

Gisteren was de regiodag van het quiltersgilde Noord Brabant Oost, op een nieuwe locatie in Best. De reis er heen duurde slechts de helft van de reistijd die ik nodig had voor de oude locatie. De zaal was makkelijk te bereiken vanuit het station zo lopend achter een groepje quilters aan met grote, veelal zelfgemaakte, tassen. Eenmaal binnen bleek de zaal alle deelnemers goed te kunnen herbergen inclusief een “winkeltje”, de Quiltsteek deze keer, maar het was er wel behoorlijk donker door de vrij kleine, hooggeplaatste ramen, slechts sfeerverlichting en donkere lambrisering!                                                               Om ongeveer half elf, na de koffie en kennismaking met bekende gezichten en nieuwe quilters links en rechts, werd de dag geopend met een vriendelijk welkom, enkele mededelingen en uitleg van het programma van de dag door Gerie.                                                                En oei oei, na drie pogingen lukte het een beetje om een foto te maken. Eigenlijk was alleen flitsen een oplossing, maar een flitser voor een zaal heb ik niet. Nu zijn de foto’s gemaakt met een lange sluitertijd, dus zodra er iets ook maar een beetje beweegt is de foto onscherp. Afijn, toch maar wat blijven proberen.

De lezing werd verzorgd door Anja van Gerwen. Ze quilt al zeker zo’n 25 jaar en is ook regelmatig te vinden bij Corrie van der Aa in de winkel de Quiltsteek als “sidekick”.                                                                 Vele quilts kwamen in beeld met het verhaal over wanneer en hoe ze gemaakt zijn. Quilts gemaakt met verschillende technieken, met verschillende stofseries of bepaald kleurgebruik. Mooi en zorgvuldig gemaakt en af en toe toch ook per ongeluk een foutje, gelukkig blijft het handwerk. Herkenning in de zaal bij Dear Jane, Camelot, Mount Mellick en meer gevolgde patronen uit bijvoorbeeld Quiltmania of bomprojekten, of gewoon bij ervaringen die je gaandeweg opdoet bij het quilten door de jaren heen. Maar zien doet ook verlangen naar doen en de pakketjes om iets te maken werden na het verhaal uitgedeeld.                                                                We kregen een zakje met stofjes, hobbs, een drukknoopje en een briefje met tekst. Dat kunnen we nu omtoveren tot een patchwork envelopje en iedereen ging aan de slag.                     Aan het eind van het programma waren velen klaar met de buitenkant van het envelopje van allemaal vierkantjes en stopten daar. Om verder te gaan zou het nu eerst gestreken moeten worden en dat zal thuis moeten gebeuren. Tijdens de workshop werden we prettig vermaakt door Corrie met haar ludieke invulling van de loterij. Met cadeautjes bij de hand om uit te delen liep ze rond om te kijken wie voldeed aan haar  verrassende, soms zelfs hilarische vragen. Hadden we ’s ochtends wel bedacht dat we sokken met stippen aangedaan hadden? Of een nagelknippertje bij ons hadden? Hahaha, de prijzen kwamen wel terecht! Na de lunch met het broodje kroket was er het vertoon en vertel onderdeel. Ik zat aan tafel bij het groepje uit Deurne en omstreken en Pieternel en haar zus waren bezig pannenlappen en onderzetters te maken voor een goede doelen braderie. Dat was al een “vertoon en vertel” in het klein. Mijn overbuurvrouw en ik zagen het bewonderend aan we besloten dat zij de pannenlappen wel wilde kopen en ik de onderzetter.                                                                                                                                                 Kijk nu hoe grappig! Allemaal kleine rondjes van Vliscostof aan elkaar gemaakt op een bijzondere manier. Zou je denken dat deze rondjes gevormd worden door de doppen van bierflesjes? Een stukje vulling op de dop plakken, een rondje stof er omheen spannen en vastzetten en vervolgens alle “bekleedde” doppen aan elkaar zetten. Wauw, wat leuk! Pieternel is alweer bezig met een nieuwe, ze naait keisnel.                                                                                                  Nog een paar foto’s van de vertoon en vertel, een grote quilt van Vliscostoffen met witte achtergrond van Pieternel, een foto van een kleurige, frisse quilt met hexagonen en twee foto’s van de 365 challenge. Beide quilts waren zo zwaar om omhoog te houden dat het eigenlijk te snel ging om mooie foto’s te maken. De ene quilt is in blauwtinten, de andere in zwart/wit met ietsje rood. Arme Gerie en Tinie, als ze maar geen spierpijn hebben voor de tweede regiodag. Bedankt voor de organisatie en alle gezelligheid.

De volgende regiodag zal weer op een nieuwe locatie zijn, in st.Michielsgestel. Het is wat moeilijker te bereiken met openbaar vervoer, maar we zullen zien.

Nieuwe rand

Nu ben ik wel even op dreef geraakt met dat stapeltje van mij. Het zou zo gaan dat je een werkje van je stapeltje van de 17 pakt, bij het project “17 in 2017”, en daar gedurende ± drie weken aandacht aan geeft, het in handen hebt en er aan bezig gaat. Oef, m’n gedachten gingen helemaal “spinnen” bij al die werkjes, maar na de opmerking van Francoise heb ik het quiltje met de viooltjes er tussenuit gehaald en opgepakt. Hier is toch wel iets aan te doen de komende drie weken?OLYMPUS DIGITAL CAMERA                                                                Het probleem was het doorquilten, dat is niet goed gegaan. Maar weer uitgehaald en nu rustig kijken en nadenken. De maten en uiteindelijke afmeting kloppen wel zo’n beetje, hier en daar een paar millimeter verschil maar dat valt mee. Ik wilde het eigenlijk doorquilten met zo’n raster, maar dat is geen goed idee. De eerste uitvoering was onregelmatig en op de bovenstaande foto is de tweede uitvoering te zien. Ook niet mooi. Wat me vervolgens opvalt is dat de rasterlijnen helemaal niet mooi lopen doordat het niet samengaat met de lijn van de gieter, d.w.z. de tuit van de gieter maakt een andere hoek en daardoor lijken alle lijnen scheef te zitten. Kortom, het rasteren is hier niet alleen te grof en niet mooi uitgevoerd, maar ook geen goed idee. Het rasterpatroon gaat nooit echt mooi harmoniëren  met het quiltpatroon. De stof maar weer zo goed mogelijk vlak gemaakt en gestreken. Nu, een ander idee dus en ik denk vervolgens over te gaan op het echo quilten. Dat gaat goed. Eerst precies om de gieter en de bloemetjes heen en dan met ongeveer een voetbreedte ertussen weer rondom doorstikken, enz. Bij het enz. werd het, voor zover het te zien was, steeds lelijker om na nog twee rondes stikken te stoppen. Ik ben geen “kei” in bochtjes naaien. Dit heb ik weer uitgehaald, het werd veel te druk met al die rondingen. He, vervelend. Wat nu? Na een nachtje slapen heb ik besloten het quiltje maar net zo door te stikken als het quiltje met de vliegtuigjes voor Cordi- atelier, want dat lukt me tenminste. Het is niet opzienbarend, maar wat mij betreft kan het er nu mee door.OLYMPUS DIGITAL CAMERA                                                                De bies er nog om en dat gaat snel en gemakkelijk in een keer. Eigenlijk moet er nog tunnel aan en een label. En het quiltje moet zeker gewassen worden, want het witte van de ondergrondstof is helemaal groezelig geworden, maar om een foto te maken heb ik het even opgehangen. Pfff, ik ben maar wat blij dat ie al zover af is. Toch wel leuk, zo’n maarts viooltje in huis! Bijna 1 van de 17 van de lijst geschrapt.

Met de grote oranje quilt ben ik op stap geweest naar de Quiltpuzzel. De banen met de nine patch blokken zijn aan het middenstuk gezet en nu is de laatste rand aan de beurt. Welke stof ik daarvoor zal gebruiken weet ik niet goed, maar bij Angela barst het van de stoffen. Keuze genoeg, dat wel, maar of het dan gemakkelijker wordt? Na een aantal pogingen passen, kijken en meten, komen we er gelukkig wel uit!                         OLYMPUS DIGITAL CAMERA                                                                                  Had ik aanvankelijk een groene stof met klein werkje in gedachten dan heb ik dat laten varen voor een stof waarin zowel oranje als groen terug komen. De onderste stof, groen met een klein onregelmatig wittig stipje, wordt de bies. Met deze quilt kan ik weer verder. OLYMPUS DIGITAL CAMERAOLYMPUS DIGITAL CAMERA                                                                Ook mocht ik nog een paneeltje uitzoeken en bovenaan lag een kalkoen. Wat grappig! Het deed me denken aan een theemuts die we vroeger hadden, een kip. De kip is door de tand des tijds vergaan en we hebben nu een hond als theemuts. Deze kalkoen is een deurhanger voor thanksgivingday. Die ga ik nog eens maken, dat kan misschien zo tussendoor eens als het quilten me weer even te machtig wordt….

 

Naar een museum…

In de kerstvakantie waren we naar museum De Pont in Tilburg om een tentoonstelling te bekijken van Callum Innes, een Schotse kunstenaar, “I’ll close my eyes”.              OLYMPUS DIGITAL CAMERA                                                                               De folder vertelt dat het gaat om “een ruim overzicht met series schilderijen, aquarellen en werken op oliepapier, vanaf eind jaren tachtig tot nu toe. Nieuw zijn de vijf muurschilderingen die Innes op verzoek van De Pont heeft gemaakt”. Op de voorkant is de kunstenaar te zien terwijl hij een muurschildering maakt. Ook is er een uitgebreide video waarin Innes uitlegt wat hij doet, hoe en waarom en dat is wel meer verhelderend. Je gaat beter en meer betrokken kijken en navenant meer ervaren. Innes stelt “je kunt de dingen voelen met je ogen. De observatie staat veel dichter bij de gedachte dan de woorden”. Ik ben geen kunstkenner, maar gewoon een kijker en kan genieten van het kijken naar kleur en kleurvlakken. Het brengt inderdaad wat teweeg zonder dat ik dat zo benoemen kan.                                   2017-01-05-tilburg-dsc_4924_19202017-01-05-tilburg-dsc_4921_1920                                                              Dit zijn een paar grote schilderijen, in zwart, wit en grijstinten. Soms lijkt het stof van Oakshott, met rafels aan de rand, maar toch ook weer niet. Stof is als materiaal anders. Er zijn ook schilderijen met blauw en violet en een serie wat kleinere schilderijen met oranje.2017-01-05-tilburg-dsc_4911_1920                                                               Die trekken me verschrikkelijk aan en Peter heeft foto’s voor me gemaakt. Die oranje kleur prikkelt me nu ik bezig ben met een quilt waarin die kleur zo prominent aanwezig is. Die kleur dwingt, verrast, laat je reageren. Het voegt zich moeilijk en daagt uit. 2017-01-05-tilburg-dsc_4910_1920                                                             Zo naast elkaar lijken het wel quiltblokken. Gisteren kreeg ik de nieuwsbrief van het Modern Quilt Guild en al kijkend bij #showusyourmqg zag ik bij jenpipp een quiltje met oranje blokken, naast wat grijze en zwarte, aan twee kanten gekaderd met witte stof…. dat is toch grappig en opmerkelijk. Ik weet niet hoe je een foto van instagram of een ander blog in mijn blogje kunt zetten en of dat überhaupt mag van de eigenaar van de foto, maar misschien kun je het makkelijk vinden via google. De tentoonstelling van Innes’ werk is nog tot 26 februari te zien.

Bij de uitgang van het museum lag een boekje over het Mondriaan jaar en 100 jaar De Stijl. Dat is praktisch en heel overzichtelijk.                                                              OLYMPUS DIGITAL CAMERAOLYMPUS DIGITAL CAMERA        Er zijn tal van activiteiten georganiseerd in heel het land en dat is per maand en provincie goed te vinden zo. Het boekje is vast wel bij musea en vvv’s te krijgen voor belangstellenden. Ik heb er in zitten neuzen en al een paar aangestreept. Ook over kleur.OLYMPUS DIGITAL CAMERAOLYMPUS DIGITAL CAMERA      Op de website van Eliasson heb ik een kijkje genomen en dat beloofd wat! Dit jaar een bezoekje naar Amersfoort plannen dus. Maar van 20 mei tot 17 september zie ik ook een mooie tentoonstelling aankomen in het Kroller- Muller, “Arp: the poetry of forms” en de foto’s die bij de aankondiging staan zijn mooi! Wow, dat komt…. wat in het vat zit verzuurt niet. Nu ben ik thuis nog even bezig met m’n oranje quilt. De randen, waarvan de nine patch blokken verkeerd waren, zijn losgemaakt. Een kwartslag gedraaid en opnieuw in elkaar gezet. Ze kunnen weer aan het middenstuk genaaid en om ze te passen leg ik het geheel even op de grond.                                                          OLYMPUS DIGITAL CAMERAOLYMPUS DIGITAL CAMERA    Juun bedenkt zich niet en gaat er pontificaal midden op liggen. Kijk haar ogen glimmen! “Lekker veel aandacht krijg ik zo”, lijkt ze te denken, terwijl ik er steeds omheen loop te prutsen en te bukken om te passen en te meten…. de rakker! Echt boos op haar worden kan ik niet, ze had de afgelopen dagen een zere achterpoot en dat gaat nu gelukkig een stuk beter. En met de randen komt het vast wel goed.

Stapeltjes

In de kerstvakantie bedacht ik dat ik een oude grote boekenkast beter in gebruik kon nemen dan dat deze zo in onderdelen gewoon in de weg bleef staan op de zolderverdieping. Eigenlijk een mooie kast om al m’n quiltspullen in te doen en zo was ik een dagje in de weer om het kleine kamertje te reorganiseren, de kast te plaatsen en de spullen er in te doen. Wat een goed idee! Maar wat kwam ik ineens veel “verrassingen” tegen! Leuk, maar ook wel iets onrustbarend…. zoveel dingetjes waaraan ik was begonnen, pakketjes met plannetjes…. een stapeltje Ufo’s eigenlijk. Daar was op dat moment niet veel aan te veranderen, want er kwamen gasten en in de vakantie was er van alles om te doen. Maar de stapeltjes zijn niet terug in de kast gestopt en niet verdwenen. Begin januari las ik op de weblog pomegranateandchintz.wordpress.com over 17 Ufo’s in 2017 en dat is interessant. Eigenlijk is het wel een goed idee om dat stapeltje te lijf te gaan met een PLAN. Niet zomaar een plan, maar een plan dat werkt en de inschatting is dat dit idee van Meredith zou kunnen werken. Je kiest 17 werkjes uit je weggestopte spul en beslist dat je daar het komend jaar een tijdje mee bezig gaat. Het hoeft niet af, maar je neemt het in handen en bedenkt wat ermee te gaan doen en hoe. Eerst dacht ik nog niet 17 werkjes te hebben, maar dat valt tegen. Dat je opzoekt welke werkjes in aanmerking komen en die apart legt is al een goed begin!  OLYMPUS DIGITAL CAMERA                                                            Deze quilt ligt er al een tijdje. Een paar banen van het doorquilten waren niet mooi gelukt en daar stagneerde de boel. Wat jammer toch, maar ineens zie ik dat er wel een oplossing is.  Zoiets kan best aangepakt worden en daar hoeft een quilt in wording niet eeuwig voor op een stapeltje te liggen, zo spreek ik mezelf streng toe. Bij 17 werkjes, verdeeld over een jaar, is er voor elk werkje ± drie weken om mee bezig te zijn en dan kan er veel gebeuren. Misschien lukt het wel de banen uit te halen, opnieuw door te stikken, een bies erom en label eraan en het is gefixed.                         .OLYMPUS DIGITAL CAMERA                                                                Het borduurwerkje liep niet soepel….. het lijkt erop dat ik met te dik garen werk en dat kan vast beter. Daar ga ik me ook drie weken over buigenOLYMPUS DIGITAL CAMERA                                                                De quilt met de vogelhuisjes is om onduidelijke reden blijven liggen. OLYMPUS DIGITAL CAMERA                                                                Bij het quiltje met de viooltjes ging het doorquilten niet goed, ook niet na uithalen en opnieuw beginnen. Toch eens kijken hoe dit op te lossen isOLYMPUS DIGITAL CAMERA                                                           Hier zou ik een klein tasje van maken, maar omdat ik zo tegen het innaaien van de rits opzie…. juist ja, dat kan ik ook wel eens in drie weken proberen.OLYMPUS DIGITAL CAMERA                                                                De Camelot uit de Quiltmania ligt er nog. Twaalf cirkels gemaakt, nog vier te gaan. Eigenlijk vind ik dit leuk om te doen, maar het is moeilijk en vraagt daardoor geduld en concentratie. Daarbij is het van traditionele quiltstoffen gemaakt en hoewel ik die mooi vind had ik er net even genoeg van afgelopen zomer en wilde ik even “wat moderns”OLYMPUS DIGITAL CAMERA                                                                Met dat “moderns” ben ik gelukkig wel mooi aan de gang. De New York Beauty delen ben ik vorig jaar bijeen gaan zoeken en op een andere manier gaan verwerken. Een goed idee en dat werk heb ik geregeld in handen om kleine stapjes verder te gaan.OLYMPUS DIGITAL CAMERA                                                              Nu ben ik bij de op een na laatste rand aangekomen, maar die zit iets verkeerd. Er wordt hard aan gewerkt om dat te verbeteren.                                                   OLYMPUS DIGITAL CAMERA                                                             Het is dan wel gelukt om het kerstbomenquiltje af te maken voor kerst, maar de Twelve days for Christmas is helaas blijven liggen. Tja, ik kan niet kiezen met welk patroon ik de rand zal doorquilten en dan stokt het proces om tenslotte tot stilstand te komen…OLYMPUS DIGITAL CAMERA                                                             De sterretjes, allemaal verschillend, allemaal met de hand in elkaar gezet en het geheel is bijna af. De ondergrond langs de randen moet nog en dan een randstof er omheen…OLYMPUS DIGITAL CAMERA     OLYMPUS DIGITAL CAMERA                                                      Een grote tas vraagt nog om afwerking, een quiltje met Bowties, bloemen en waaiers kan nog verder doorgequilt, het rolkussen van Hidde vraagt nog om een rits…. Ja, ja, die 17 Ufo’s in 2017 is een heel goed idee voor mij.

De Splendid sampler bom volg ik ook al vanaf het begin en download de blokken zonder ze overigens allemaal te maken. De blokken die ik echt leuk vind maak ik wel en dat worden dan kussens of een placemat of zo. Vanmorgen klikte ik voor de post met blok 99, ontworpen door Kimberly Einmo, en daar lees ik een stimulerend zinnetje wat hier wel heel toepasselijk is: “Progress, not perfection. Five to ten minutes of stitching a day will allow you to accomplish far more than you could imagine, plus it is a great way to feed your creative soul admits your hectic schedule!” Dat kan ik alleen maar beamen. Door elke dag even iets op te pakken en wat te naaien krijg ik wel af en toe iets af….. en doe ik weer ideetjes op….                                                   OLYMPUS DIGITAL CAMERAOLYMPUS DIGITAL CAMERA                                                                Zo bleef er stof over van de tas in een mooie blauwe kleur en zie ik bij Pat Sloan een nieuwe bom waarbij die kleur gebruikt wordt. Dat is leuk en de blokken zijn niet zo bewerkelijk. Toch geprobeerd en in een middag klaar, maar ik weet nog niet of het de hele quilt gaat worden van de Children’s library. De blokken heb ik op de muur in m’n werkhoekje gehangen en daar hangt een klein blokje onder in toevallig dezelfde kleurtint. Het kan zijn dat ik die erbij ga gebruiken als het me lukt die in dezelfde maat te krijgen.OLYMPUS DIGITAL CAMERA                                                                               Ook het breien gaat goed en in  het boekje van de handwerkbeurs zie ik een patroontje dat me er toe aanzet nog een muts te gaan breien.  OLYMPUS DIGITAL CAMERA                                                             Het is al zover dat ik kan gaan minderen en komt deze nog af voordat de winter weer voorbij is. Van weeromstuit is het blogje nu wel erg lang geworden.

Hup met de feestelijkheden

Bij ons begint januari direct na nieuwjaar met een verjaardag. Onze jongste zoon werd 21 dit jaar. Hij had eigenlijk niet een duidelijk verlanglijstje, dat komt vaker voor, maar daarom niet getreurd. Er is tot aan nu steeds wel wat leuks te vinden geweest om aan hem te geven. Ook nu.  Zo eens in z’n kamer rondkijkend, zag ik een paar kussens die wel een nieuw jasje konden gebruiken. Een vierkant kussen en een rolkussen. Voor de laatstgenoemde had ik jaren terug eens een hoes gemaakt, maar die ziet er nu niet meer zo florissant uit. Surfend op internet zag ik een leuk patroon voor een vierkant kussen en daar ben ik mee begonnen. Tekenen, stof bij elkaar zoeken, paper piecen en alle verschillende delen in elkaar zetten….             OLYMPUS DIGITAL CAMERAOLYMPUS DIGITAL CAMERAOLYMPUS DIGITAL CAMERA                                                                om dit blok vervolgens nog eens drie keer naaien. Dan nog een achterkant, enveloppe model, en een bies er omheen maken. Dit lukte allemaal in de kerstvakantie zonder dat Hidde het zag…                                             OLYMPUS DIGITAL CAMERA                                                               Zo is het hoesje uiteindelijk geworden en Hidde vond het mooi. Voor het rolkussen was ik ook lekker op dreef, maar het patroon dat ik daarvoor koos, bleek wat bewerkelijker en is nog niet af. Ik zou reepjes stof in banen witte stof naaien, zodat er een grote lap ontstaat als basis voor de hoes. Van deze lap maak ik dan een koker door een rits tussen de boven en onderkant van de lap te naaien en aan de beide uiteinden van de koker een rond stukje stof te naaien. De lap ontstond na een paar middagen naaien wel, maar de maat van de lap pakte anders uit dan gedacht en berekend, en daar kwam dus de kink in de kabel.OLYMPUS DIGITAL CAMERA                                                                De breedte was ietwat te breed en de hoogte was duidelijk te krap om een koker te maken waarin het kussen zou gaan passen. En terwijl ik stond te denken en te puzzelen komt dochter binnen en vindt het een mooie top voor een quiltje….. Een kussenhoes?….nou…. kun je niet een andere hoes maken…. Tja, zo sloop de twijfel er natuurlijk verder in. Kortom de hoes voor het rolkussen laat nog even op zich wachten. Hidde vindt het niet zo erg gelukkig. Ik heb nieuwe stof gekocht en het komt echt een keer goed binnenkort!

Ondertussen snel door met een cadeautje voor een pasgeboren baby’tje. Daar had ik iets voor gekocht, maar ik vind het ook leuk om iets te geven wat speciaal voor het baby’tje is gemaakt. Zo ben ik aan een slabbetje begonnen.                                                    OLYMPUS DIGITAL CAMERA                                                                Het is zeker lang geleden dat ik een slabbetje maakte, maar het is toch wel een leuk werkje. Er zijn heel grappige patroontjes te vinden. Deze is het geworden voor kleine Mink.

En in de laatste week van januari is dochter jarig. Zij heeft altijd een uitgebreid lijstje met van alles er op. Ze had bij mij een tas zien staan, waarmee ik bezig ben om af te maken, en die zag ik er zelfs op prijken. Nu is deze wat bewerkelijk en nog niet af. OLYMPUS DIGITAL CAMERA                                                                               Wordt aan gewerkt en als die klaar is kan die richting dochter. Eerst heb ik maar een muts gebreid, ook op de verlanglijst. Dat leek me slimmer, omdat het nu soms nog zo koud is.OLYMPUS DIGITAL CAMERA                                                            Het is ook al enige tijd geleden dat ik iets breide en met vier pennen breien is helemaal historie, maar kennelijk verleer je zoiets niet. Alleen het minderen kostte even wat gepieker over “hoe deed ik dat ook al weer”. Dat is goed gekomen, OLYMPUS DIGITAL CAMERA                                                                Mirjam heeft ‘m al in gebruik. De muts is ietwat ruim uitgevallen. Misschien gaat ie als ie nat wordt nog iets in elkaar, maar tot aan nu vond Mir het geen probleem.

Door een fikse ontsteking onder een kies moest de kies er uit, zo werd besloten na een tandartscontrole. Oef, wel even een paar vervelende dagen en ik dacht om de zinnen te verzetten ‘kom, laat ik eens lekker aan m’n vrolijke oranje quilttop verder werken’. De randen met four patch blokken had ik inmiddels klaar en deze zou ik er mooi aan kunnen zetten zo ter afleiding van de pijn in m’n mond. OLYMPUS DIGITAL CAMERA                                                             De quilttop op de grond uitgelegd en het ziet het er zo uit. Ik heb, me van geen kwaad bewust, de banen vastgezet. Toen ik vervolgens op zou meten hoeveel stof ik nodig denk te hebben voor de volgende baan, zag ik pas de fout. De four patch blokken aan de zijkanten links en rechts moeten een slag gedraaid, zodat de vier kleine blokjes op een rij allemaal een richting op lopen. Dat vond ik juist zo leuk aan het patroon! Oei oei, de zijkanten maar weer los gemaakt om het opnieuw en nu goed te doen. Waar ben ik tegenwoordig helemaal zonder m’n tornmesje! Nou ja, het hele karweitje heeft desondanks wel doel getroffen, want m’n aandacht verlegde zich meteen goed naar het naaien. De pijn in m’n mond is nu gelukkig over, de ontsteking is bijna verleden tijd en over een paar maanden kan de tandarts aan de gang met een brug.

Heel Holland quilt

Afgelopen zaterdag was er een open dag bij Cordi atelier in Groningen en zou er een tentoonstelling zijn van alle ingezonden quilts voor de wedstrijd “Heel Holland quilt”. Dit was naar aanleiding van het 40 jarig bestaan van de winkel van Anni, Cordi atelier. Helemaal nieuwsgierig geworden wat er zoal gemaakt is, zeker nu ik ook een poging had gewaagd en een quiltje had ingestuurd, zijn we naar Groningen gereisd om het allemaal te bekijken. Maar wat een weer ineens dit weekend! Tsonge, veel wind en grote buien natte sneeuw hebben we doorstaan. Gelukkig zonder schade.OLYMPUS DIGITAL CAMERA                                                                              Het prikbord bij de deur van de winkel kondigt de tentoonstelling al aan. Er zijn 83 quiltjes van 40 bij 40 cm ingestuurd. Ze hangen op de eerste verdieping, aan de wanden van de cursusruimte en het is een vol, druk, kleurrijk geheel geworden. Niet alle quiltjes kreeg ik op de foto vanwege de beperkte ruimte, maar de meeste zijn toch wel te zien.OLYMPUS DIGITAL CAMERAOLYMPUS DIGITAL CAMERAOLYMPUS DIGITAL CAMERAOLYMPUS DIGITAL CAMERA                                                                En ja hoor, daar bovenaan, tweede van rechts hangt mijn quiltje. Een mooi plekje. Ik verbaas me over zoveel verschillende verwerkingen van de stofjes die we mee gekregen hadden en in het quiltje verwerkt moesten worden. Wel een heel aantal quiltjes met taarten, sterren en met vlaggetjes vanwege de feestelijke aanleiding. Zelf had ik de skyline van Groningen gemaakt met de winkel daarin geborduurd en vliegtuigjes in de lucht.OLYMPUS DIGITAL CAMERAOLYMPUS DIGITAL CAMERA                        De ijsjes waarop we getrakteerd werden tijdens de open dag in de zomer, de dag dat we het stofpakketje konden halen om mee te doen met de wedstrijd, is bij mij aan de achterkant gekomen. In de banners aan de vliegtuigjes heb ik de gekregen stof verwerkt en Cordi 40 jaar geborduurd. De geborduurde dingen zijn op de foto helaas niet erg goed te zien. Als er vroeger feest was, zoals Koninginnedag of Groningens ontzet, dan waren er meestal zulke vliegtuigjes in de lucht te vinden en deden we ons best om te lezen wat er op de wapperende banners stond. Lezen hadden we toen net geleerd en als kind ging ik naar de toen lagere, nu basis, school in de Oranjewijk, de Nassauschool.OLYMPUS DIGITAL CAMERAOLYMPUS DIGITAL CAMERA    En dan de winnende quiltjes! Hierboven de foto’s van de drie winnaars van de beginnersklasse, zonder mij natuurlijk maar dat geeft niet, en de drie van de gevorderden. De andere foto geeft twee winnaars weer voor de originaliteitsprijs. De meest rechtse geeft een patroon weer dat doet denken aan de plastic tasjes waarin we de spulletjes, die we kochten, meekregen. Het is jammer dat er geen namen bij stonden. Die kan ik er nu niet bij zetten, maar ze staan mogelijk wel op de site van Cordi atelier.

In de werkruimte van de winkel was ook de mogelijkheid kennis te maken met cursusinhoud en de mensen die de cursus gaan geven het komend jaar. Het was een drukte van belang.  Wel gezellig en informatief, maar het is ook wel weer mooi om op te stappen en nog even door Groningen te slenteren en te kijken nu we er toch zijn. Dus nog een klosje garen en wat lapjes gescoord en verder op pad door de binnenstad en ’s avonds naar vrienden om gezellig bij te praten en te logeren tot we zondag weer op huis aangingen door het winterse landschap.